Меҳир-шәпәәт пенен Иса келди Жанымды мәрҳамәт пенен қайтарыў ушын. Ҳәм гүна ҳәм уяттың тереңлигинен Мәрҳамәт арқалы Ол мени көтерди.
Батып баратырған қумнан Ол мени көтерди, Нәзик қолы менен Ол мени көтерди, Түнниң көлеңкелеринен жарық тегисликлерге, Аҳ, Оның атын мақтап, Ол мени көтерди!
Ол мени еситпесимнен әўел шақырды, Гүналы жүрегим қозғалмастан әўел, Бирақ мен Оны сөзинен тутқанымда, Кеширип Ол мени көтерди.
Оның маңдайы көп тикенлер менен тесилген еди, Оның қоллары қатыгез шегелер менен жыртылған еди, Қашан мениң айыбымнан ҳәм қайғымнан, жалғыз қалғанда, Сүйиспеншилик пенен Ол мени көтерди.
Енди мен жоқары дәрежеде жасайман, Ҳәм жаным менен билемен, бул жақсы; Бирақ қалай яки не ушын, айта алмайман, Ол мени көтериўи керек еди! — Чарльз Х. Габриэль (1856–1932)
