Қудай әдалатсыз ба?
Бизге болған үлкен сүйиспеншилиги себепли, меҳир-шәпәәт байы болған Қудай, биз гүналарымызда өли болсақ та, бизди Мәсих пенен бирге тирилтти – сиз меҳир-шәпәәт арқалы қутқарылдыңыз. (Ефесликлерге 2:4-5 NIV)
Мәсихшиликке қарсы шығатуғынлардың ең үлкен дәлиллеринен бири – Қудайдың әдалатсыз екени. Ол жек көриўшиликке қалай жол береди? Жек көриўшилик эпидемия сыяқлы, Босния ҳәм Руанда сыяқлы мәмлекетлерде этникалық тазалаў түринде, ҳәм жек көриўшилик жынаятлары ҳәм банда урыслары менен қуршалған қалаларда. Мен АҚШ армиясы менен Боснияда болғанымда этникалық тазалаўдың ақыбетлерин көрдим – бир этникалық топтың үйлери жоқ етилген, ал басқалары қалдырылған. Қудай бул әдалатсызлыққа қалай жол береди?
Қудайдың «әдалатсызлығын» басқа көзқарас пенен көрип шығайық. Дүньяның жек көриўшилиги биздиң өз исимиз болыўы мүмкин бе? Қудай биз бенен неге әўере болыўы керек? Қудай адамзатты қалай сүйиўи мүмкин, биз Оның Улын хашқа қадағанда, Ол дүньяның гүнасы ушын өлгенде? Ҳәм соған қарамастан Инжилде айтылған: «Қудай дүньяны сондай сүйип, Өзиниң жалғыз Улын берди, Оған исенген ҳәр бир адам жоқ болмасын, бирақ мәңгилик өмирге ийе болсын» (Жаҳан 3:16).
Қудайдың ашшыўы қай жерге бағытланыўы керек? Оның Улын хашқа қадағанларға қарсы болмаўы керек пе? Бизге қарсы болмаўы керек пе? Биз ҳақыйқатында Қудайдың ашшыўына ылайықпыз, бирақ «бизге болған үлкен сүйиспеншилиги себепли» Ол еле де бизди сүйиўди таңлайды. Биз Қудайдың бизге қатыслы «әдалатсыз» екенине қуўаныўымыз керек. Егер Ол солай болса, биз дәл өзимиз ылайық болған нәрсени – мәңгилик өлимди алар едик!
Мәсих – Қудайдың сүйиспеншилигиниң ылайықсыз адамларға төгилиўи. Егер биз Мәсихти қабыл етпесек, биз өзимизди Қудайдың сүйиспеншиликли, меҳир-шәпәәтли ҳәм рахымлы «әдалатсызлығынан» тысқары қоямыз, онда биз дәл өзимиз ылайық болған нәрсени – Оның сүйиспеншилигинен мәңгилик айырылысыўды аламыз.
Илтимас, дәл қазір бул дуўаны айтың: Қудай, мен Сениң сүйиспеншилигиңди, Сениң меҳир-шәпәәтиңди ҳәм Сениң қутқаратуғын рахымыңды қабыл етемен. Мениң гүналарыма қатыслы «әдалатсыз» болғаның ушын рахмет. Мен Сениң Улың Исаны өзимниң Қутқарыўшым сыпатында қабыл етемен.
— Педер Свансон
