Өлшемсиз сүйиспеншилик пенен сүйилген, өлшемсиз сүйиспеншилик пенен сүйилген, тек Атаның Саған болған сүйиспеншилигинен басқа. Мухаддес Ийе, жүреклеримиз Сениң ҳаққыңдағы Атаның барлық ойларын қәдирлесин. Сениң барлық даңқыңды билемиз. Әмин.
Қайырлы таң. Алла сизге берекет берсин. Ийеге дуўа етип қарайық па? Мениң Қудайим, енди Ата, тағы да Ийе Ийса Мәсихтиң атынан Сениң алдыңа келиў биз ушын имтияз, Қудай Сөзине. Сениң Руўхың бизге үйретиўге ҳәм руўхларымызды, жүреклеримизди Саған бойсыныўға ҳәрекетлендириўге еркин болсын. Биз буны Мәсихтиң атынан сораймыз. Әмин.
Солай етип, биз уллы қутылыў жолымызды даўам еттирип атырмыз, Ибранийлер китабының 2-бабы, 3-аятында тапқан жазбамыз яки сол сөзимиз: «уллы қутылыў». Бизде уллы қутылыў бар, себеби бизде уллы Қутқарыўшы бар. Ҳәм биз Қудайдың бизди қәжетлигимизде қалай тапқаны ҳәм бул уллы қутылыўда буған қалай жуўап бергени ҳаққында сөйлестик.
Солай етип, биз бириншиден, биз айыплы едик, сонлықтан бизге кеширим керек еди, ҳәм Қудай Мәсих арқалы кеширим алып келди. Ҳәм енди биз басқаларды кешириўимиз керек. Биз айыпланған едик, сонлықтан Қудай Мәсих арқалы ақлаў алып келди. Ҳәм енди биздиң жуўапкершилигимиз басқаларды айыпламаў. Биз гүнаға қул едик, сонлықтан биз Мәсих арқалы азат етилиўимиз керек. Ҳәм Қудай биз ушын буны еткени ушын, биз Қудайға хызметши болыўымыз керек.
Ҳәм бүгин биз сөйлескимиз келген нәрсе – биздиң қәжетлигимиз, ҳәм бул бизде бар уллы қәжетлик: биз Қудайдың душпанларымыз. Қудайдың душпанлары. Қудай буған қалай жуўап берди? Исенип болмайтуғын дәрежеде, Ийе Ийса Мәсих пенен жарасыў. Ҳаллелуя!
Билесиз бе, бәримиз де Әдем ата ҳәм Ҳаўа ананың гүнасы ҳәм Едем бағындағы ўақыялар менен таныспыз, бирақ оның гүнасында не болды десеңиз, ол Қудайға болған исенимин жоғалтты. Аслында, бул Ҳаўа ана мийўеден жеместен алдын болған еди. Азғырыўшы, өтирикши, оның жүрегине Қудайдың жақсылығына ҳәм Қудайдың оның ушын екенине байланыслы гүман туқымын еккен еди, ҳәм ол Қудайдан тысқары шығып, шайтанды тыңлап, Қудай усынып атырған нәрседен жақсырақ нәрсе табыўы мүмкин деп ойлаған еди, себеби ол Қудайға исенбеген еди. Бул кишкене туқым еди, бирақ ол адамлардың жүреклеринде өсип, биз Қудайға исенбейтуғын дәрежеге жетти. Ҳәтте христианлар сыпатында да, биз буның өте қыйын екенин көремиз. Биз, билесиз бе, Ийе Ийсаға болған исенимимизди мойынлаймыз ҳәм Қудайға Атамыз сыпатында исенемиз, бирақ турмыс жағдайларында биз Оған толық ҳәм абсолют ҳәм толық исенимимизди арнаў өте қыйын екенин табамыз.
Мәсихсиз, адамлар Қудайға болған сол исенимсизликтиң өсиўине ҳәм Оған болған ҳақыйқый нәлетке айланыўына жол қойды, Қудайды душпан сыпатында, қарсы турыў керек болған биреў сыпатында қарады. Ҳәм Мухаддес Китап бизге биздиң жағдайымызды айтады. Қудай биздиң душпанымыз емес; Қудайдың биз бенен жарасыўына қәжет жоқ. Биз Оның бенен жарасыўымыз керек. Қудай Әдем ата ҳәм Ҳаўа ана гүна еткеннен кейин биринши еткен нәрсе, Ол ҳайўанларды өлтирип, сол ҳайўан терилери арқалы олар ушын жабын жасады. Солай етип, Қудайдың биз бенен жарасыўына қәжет жоқ, бирақ биз Оның бенен жарасыўымыз керек.
Егер биз бир неше жазбаларға қарасақ, Римликлер китабынан баслап, Римликлер китабының 1-бабы. Римликлер 1-де бизде бул ең исенип болмайтуғын сөз бар. Бул жерде гүналардың узын дизими бар, жаман нәрселер, қараңғы нәрселер, биз оларға кириўимиз керек емес, бирақ 30-аятта былай делинген: «биз ғайбатшылар ҳәм Қудайды жек көриўшилермиз». Солай етип, адамларға қарата биз өз адамларымызға ғайбатшылар сыпатында қарсы шығамыз, ҳәм сонан кейин биз Қудайды жек көриўшилермиз.
Енди мен бул пикирди өте анық еткисим келеди. Сиз, егер Мәсихсиз болсаңыз, ҳәм ҳәтте христиан болсаңыз да, ҳеш қашан Қудайды жек көргениңизди сезбегенсиз. Бул сезим мәселеси емес; бул ҳақыйқат мәселеси. Тек ғана Мухаддес Руўх биздиң Қудайға болған нәлетимизди көрсете алады. Енди биз қутқарылмаған болып, Қудайға исенемиз деп айтыўымыз мүмкин, шіркеўге барамыз ба, Оған дуўа етиўимиз мүмкин, бирақ Оның ерки бизге мәжбүрленгенде, биз, Мәсихсиз, яки нызамсыз жағдайда, бойсынбаймыз. Биринши Юханна 3 бизге айтқанындай, «нызамсызлық – гүна». Биз Қудайға да, Оның ҳүкимине де бойсынбаймыз.
Ҳәм Ийе Ийса бул дүньяға келгенде ҳәм Қудай Өз ҳүкимин Ийе Ийса арқалы Ийеге мәжбүрлегенде, дүньяның нуры болып, сол нур қараңғылықта жарқырады ҳәм қараңғылық сол нурға қарсы турды. Мухаддес Китап бизге Юханна китабының 3-бабында айтады, нур – «бул айыплаў, нур дүньяға келди, бирақ адамлар нурдан гөре қараңғылықты сүйди». Адамлар Қудайды сүймеди. Сиз ҳәм мен Қудайды сүймедик.
Енди гүналарымыз ушын айыпланыў бир басқа нәрсе, ҳәм бәримиз, ҳәтте қутқарылмаған адамлар да, гүна еткенлерин ҳәм сол гүнаның жаман екенин биледи. Бирақ әдеўир тереңирек нәрсе ушын айыпланыў: Қудайға болған жек көриў, Қудайға болған душпанлық. Ал, бул басқа ҳеш жерде қалай көринди? Голгофа крестинде.
Мен тек ғана Ийемиз Ийсаның Юханна китабының 15-бабында не айтқанын көргисим келеди. Юханна китабының 15-бабы, 23-аят: «Мени жек көрген Мениң Атамды жек көреди». «Егер мен олардың арасында басқа ҳеш бир адам етпеген ислерди етпегенимде, олардың гүнасы болмас еди, бирақ енди олар Мени де, Мениң Атамды да көрди ҳәм жек көрди». 25-аят: «Бирақ бул олардың нызамында жазылған сөздиң орынланыўы ушын болды: ‘Олар Мени себепсиз жек көрди’».
Бул жерде Ийе Ийса, ҳеш қашан жасаған жалғыз кәмил адам. Ол дүньяға келди, бул жарасыў, жарасыў хызмети. Ол адамлардың жүреклерин Өзине қайтарыў ушын дүньяға келди. Бул басынан баслап Қудайдың қәлеўи еди. Қудай ҳәрдайым адамлардың Оның бенен болыўын, Оның олар менен ҳәм олардың Оның бенен жасаўын қәлеген. Бирақ гүна себепли ҳәм адамлардың жүреклериндеги бул душпанлық себепли, биздиң Қудайға болған бул душпанлығымыз себепли, Қудай ең таңқаларлық жол менен иследи, ҳәм Оның Өз Улы дүньяға келип, Ол еткен барлық ислер, мейиримлилик ҳәм жақсылық ислери, ҳәм Ол сөйлеген сөзлер арқалы биздиң жүреклеримизди қайтарды, басқа ҳеш бир адам сөйлемегендей. Олар Оның барлық нәрсени жақсы еткенин айтыўы керек еди.
Ҳаўа, Ийемиз Ийса, Ол адамлардың жүреклерин жеңиў ушын келди. Бирақ Қудайдың биз ушын екенин басқа ҳеш жерде қалай табамыз, Қудайдың бизге ҳеш қандай душпанлығы жоқ, тек ғана сүйиспеншилик бар? Римликлер китабының 5-бабына өтиң. Римликлер китабының 5-бабында, ҳәм биз 8-аяттан башлаймыз: «Бирақ Қудай бизге болған сүйиспеншилигин көрсетеди, себеби биз гүнакар болып турғанымызда, Мәсих биз ушын өлди». Биз әли де гүнамыздамыз, әли де жүреклеримизде Қудайға болған душпанлық пенен, бирақ биз буны билмедик, түсинбедик. Мәсих биз ушын өлди. Қудай бизге болған сүйиспеншилигин мақтайды. Қудай бизге болған сүйиспеншилигин көрсетеди. Қудайдың сизге болған сүйиспеншилигинен ҳеш қашан гүманланбаң. Голгофа крестине қараң. Сол жерде Қудайдың сүйиспеншилигиниң дәлили бар.
9-аяттан әдеўир көп: «енди Оның қаны арқалы ақланған болып, биз Оның арқалы қаҳардан қутыламыз». Биз бул дүньяға келетуғын Қудайдың қаҳарынан қорқыўымыз керек емес. 10-аят, тыңлаң: «Себеби егер, биз душпан болғанымызда», себеби егер биз душпан болғанымызда, биз, Павлус бул Рим шіркеўине, бул исениўшилерге сөйлеп атыр, өтмиште олар душпан еди. «Егер, биз душпан болғанымызда, биз Қудай бенен жарастырылған болсақ», қалай? «Оның Улының өлими арқалы». Көрдиңиз бе, бул Мәсихтиң, Қудайдың Өз Улының өлими арқалы. Ата Улды дүньяның Қутқарыўшысы етиў ушын жиберди. Қудайдың Улының өлими арқалы биз Қудайдың сүйиспеншилигин көремиз ҳәм жүреклеримиз жеңиледи, душпанлықтан алысласады, ҳәм биз буған тәўбе етемиз, тек ғана гүналарымызға емес, сондай-ақ жанларымыздағы Қудайдың еркине қарсы шығатуғын қараңғылыққа да, ҳәм биз Мәсихке исенемиз. Ҳаллелуя! Ҳәм биз Оны сүйетуғынымызды табамыз, енди душпан емес, биз Оны сүйемиз. Неге? Себеби Ол биринши бизди сүйди. Ҳаллелуя! Ҳаўа, қандай таңқаларлық.
Солай етип, 10-аятта былай делинген: «Егер, биз душпан болғанымызда, биз Қудай бенен Оның Улының өлими арқалы жарастырылған болсақ, әдеўир көп, жарастырылған болып, биз Оның өмири арқалы қутыламыз». Бул Ийемиз Ийсаның шапаат етиўине өтеди, биз жарастырылғанбыз, ҳәм енди даңқтағы Мәсих пенен, Ол биздиң жүреклеримиздеги Қудайға болған сол сүйиспеншиликте сақлап атыр, Ийе Мухаддес Руўх арқалы қозғайды. Ол өссин ҳәм өссин. Биз ҳеш қашан Аян китабының 3-бабы, 2-бабы, биринши сүйиспеншилигин таслап кеткен Ефес шіркеўи сыяқлы болмайық. Мухаддес Руўх ҳәтте қазір де мениң жүрегимде ҳәм сизиң жүрегиңизде Мәсихке болған сол сүйиспеншилик отын жандырсын, себеби Ол биринши бизди сүйди.
Бирақ душпанлар, егер сиз қалесеңиз, Қудай Сөзиниң бул пикирди Колослықлар китабының 1-бабы, 19-аятында анық айтқанын көриўди даўам еттириң. Колослықлар 1:19: «Себеби Қудайлыққа Онда, Мәсихте, барлық толықлық жасаўы унады». Қудайлықтың барлық толықлығы, Қудайдың барлық нәрсеси, Ата, Ул ҳәм Мухаддес Руўх, Мәсихте, адам Мәсих Ийсада. Ҳаллелуя! 20-аят: «Ҳәм Оның крестиниң қаны арқалы тынышлық орнатып, Оның арқалы, Мәсих арқалы, барлық нәрсени Өзине жарастырыў ушын; Оның арқалы, мен айтаман, олар жердеги нәрселер болсын, яки аспандағы нәрселер болсын».
Енди итибар бериң, ол жер астындағы нәрселерди айтпайды. Егер сиз бүгин Мәсихсиз болсаңыз, сиз Қудай бенен жарастырылмағансыз, ҳәм сиз Мәсихти ҳәм Ондағы сол жарасыўды қабыл етпегенше жарастырылмайсыз. Шайтан ҳәм барлық қулаған периштелер ушын жарасыў жоқ. Олардың жүреклери ҳеш қашан Қудайға қайтпайды.
Ҳәм 21-аятта: «Ҳәм сиз, бир ўақытлары», буны тыңлаң, «сиз алдын бөтенлестирилген, ажыратылған ҳәм ақыл-ойыңызда душпан едиңиз». Буған қараң, «Қудайдан бөтенлестирилген». Ефесликлер китабының 2-бабы бизге не айтады, билесиз бе? «Бирақ биз узақта болғанымызда, узақта». Мен тек ғана сол жазбаға, 13-аятқа, Ефесликлер китабының 2-бабына, ҳәм 13-аятқа қарағым келеди: «Бирақ енди Мәсих Ийсада сиз, бир ўақытлары узақта болғанлар, Мәсихтиң қаны арқалы жақынластырылдыңыз».
Биз қаншалық узақта едик? Сиз ҳәм мен Қудайдан қаншалық узақта едик, биз ақыл-ойымызда жаман ислер арқалы бөтенлестирилген едик, биз Оның турмысымыздағы ҳүкимин қабыл етпедик, биз Қудайды сүймедик пе? Қанша адам, тыңлаң, шіркеўлерге барады ҳәм олар Қудай бенен дурыс деп ойлайды, ҳәм олар өз турмысларындағы жаман ислер арқалы Қудайдан бөтенлестирилген бе? Ҳәм олардың дининиң өзи олардың Қудайдан бөтенлестирилгениниң, Одан ажыратылғанының ең үлкен дәлили ме? Бул қалай болыўы мүмкин? Себеби олар, жазғышлар ҳәм фарисейлер ҳәм саддукейлер сыяқлы, Қудай бенен қатнасықты мойынлайды, бирақ оларда ҳеш қандай қатнасық жоқ. Олар ҳеш қашан Мәсихке келмеген. Олар ҳеш қашан бул жарасыўды қабыл етпеген. Олар ҳеш қашан өз гүналарын ҳәм Қудайсызлығын, Мәсихсиз Қудайсызлығын мойынламаған. Олардың дини олардың гүнасына айланады. О Қудай, бизди будан сақла.
20-аят, Колослықлар 1:20-ға қайтып: «Ҳәм Оның крестиниң қаны арқалы тынышлық орнатып, Оның арқалы барлық нәрсени Өзине жарастырыў ушын; Оның арқалы, мен айтаман, жердеги нәрселер болсын, яки аспандағы нәрселер болсын». «Ҳәм сиз, бир ўақытлары бөтенлестирилген ҳәм ақыл-ойыңызда жаман ислер арқалы душпан болғанлар, бирақ енди», ҳәм буған итибар бериң, «жаман сөзлер». Қудайға болған душпанлық неге алып келеди? Жаман ислерге. Жаман ислерге. Сиз айтасыз, «Ал, мен ҳеш қашан жаман ислер етпедим. Мен ҳәрдайым басқа адамлардан жақсырақ едим». О, сизиң тәкаббырлығыңыз, сизиң менменлигиңиз, сизиң өзиңизди ақлаўыңыз, сиз еткен барлық сол нәрселер Қудайдың көзинде нәлетли. Ҳаўа, сиз исенген барлық сол нәрселер, сизге жақсы адам екениңизди, басқа адамлардан жақсырақ екениңизди аңлатқан нәрселер, сизиң әдалатлылығыңыз Қудайдың көзинде лас шүбереклер сыяқлы еди. Сизиң әдалатлы ислериңиз лас шүбереклер сыяқлы еди. Ҳәм сол «лас шүбереклер» сөзине қараң. Ол басқа жерлерде әйелдиң ҳайыз кийими сыпатында қолланылған ҳәм аўдарылған. Солай етип, сиз өзиңизди ақлаған адамның Қудайдың көзиндеги ласлығын ҳәм сасығын тек ғана елестете аласыз. Қудай бизге мейирим етсин, биз Оған Ийсаның атынан шақырғанымызда ҳәм жарастырылғанымызда. Ийеге мақтаўлар болсын! Кеширилген, ақланған, азат етилген ҳәм жарастырылған. Ҳаўа, әмин.
Солай етип, биз жарастырылғанбыз. Ол бизди жарастырды. Жақсы, бирақ енди Ол бизди жарастырды. Ол биздиң жүреклеримизди жеңди. Бул қандай таңқаларлық. Қудай Өзине қарсы шыққанлардың қатты жүреклерин жеңди, дәл Апостол Павлус сыяқлы. Билесиз бе, Тарсустың Шаўлы, Қудай оның жүрегин жеңди, ҳәм Оған қарсы шыққан адам енди өмириниң қалған бөлегин Ийени ҳүрметлеў ҳәм даңқлаў ушын жасады. Биз ушын да солай болсын.
22-аят: «Ол бизди Өз денесиниң өлими арқалы жарастырды». Ол адам болыўы керек еди. Ол адам болыўы керек еди. Ол биздиң орнымызды алыўы керек еди, ҳәм Қудайдың қаҳары Оған түсти, тек ғана биз еткен нәрселер, гүналарымыз ушын емес, бирақ биз ким екенимиз ушын: Қудайға душпан болған, бөтенлестирилген ҳәм Оның душпанлары болған гүнакарлар. Ҳәм солай етип Ол бул жерде айтады, өлим арқалы сизди, тыңлаң, «Оның көзинде мухаддес ҳәм айыпсыз ҳәм сөгетсиз етиў ушын». Жарасыў, жарасыў бизди қайда алып келеди? Қудайдың Өз алдына, Оның көзинде мухаддес ҳәм айыпсыз ҳәм сөгетсиз етиў ушын. Неге? Жарасыў Қудайдың жүрегин қанаатландырыў ушын, Қудайдың жүрегин қанаатландырыў ушын.
Көрдиңиз бе, жүреклеримизден душпанлықты алып таслаў бир басқа нәрсе. Биздиң ишимизге Оған болған сүйиспеншилик орнатыў басқа нәрсе. Мәңгилик сол, биз Қудайдың даңқының толықлығында жасайтуғын жер, Оны сүйетуғын, бирақ будан да көп, Ол бизди сүйетуғын. Таңқаларлық мейирим, ҳақыйқатында да таңқаларлық мейирим.
Мен Лука китабының 15-бабына қарағым келеди. Лука 15 бул жарасыўдың қандай таңқаларлық баяны. Бул әдеми, себеби ол бизге Қудайлықты көрсетеди: Ийе Ийса биринши қойшы, Мухаддес Руўх жоғалған тийинди излеген әйел сыпатында, ҳәм сонан кейин Ата Өз улын Өзине қайтарып алады. Мен тек ғана бир неше нәрсени айтқым келеди. Мен буның бәримиз ушын өте таныс екенин билемен, бирақ Лука китабының 15-бабында, 4-аят: «Сизлерден ким жүз қойы болып, олардан бирин жоғалтса, тоқсан тоғызын шөлде қалдырып, жоғалғанын тапқанша артынан бармайды?» Бул Қудай бизди Оның бенен жарастырылыўымыз ушын излеп атыр. Көрдиңиз бе, Оның жүреги бизге қарсы емес. Ол бизди излеп атырған. Мухаддес Китап Римликлер 3-те айтады, «Қудайды излеген ҳеш ким жоқ, излеген ҳеш ким жоқ, Қудайды излеген ҳеш ким жоқ, ҳеш ким жоқ». Жақсы, солай етип, сиз өзиңизди истисна деп ойламаң. Ҳеш ким Қудайды излемейди. Ҳеш бир гүнакар излемейди, мәселе сол. Бирақ Ол бизди излейди.
«Ҳәм Ол оны тапқанша», 5-аят: «Ҳәм Ол оны тапқанда, Ол оны ийинлерине салып, қуўанады». Енди бул жарасыўдың мәниси. Бул қойшының қуўанышы ушын. Бул Қутқарыўшының қуўанышы ушын. Ҳаллелуя! Сиз ҳәм мен Оның жүрегине қуўаныш алып келе аламыз. Оның бизге болған қандай сүйиспеншилиги бар! Ҳәм солай етип, былай делинген: «Ҳәм Ол үйге келгенде, Ол дос-яранларын ҳәм қоңсыларын жыйнап, оларға айтады: ‘Мениң менен қуўаның; себеби мен жоғалған қойымды, жоғалған қойымды таптым’».
Енди итибар бериң, Ол сол жоғалған қойды қайда алып келеди? Ол оны тоқсан тоғызға қайтарады ма? Ол оны сол, сол қораға қайтарады ма? Жоқ, не айтқанын тыңлаң: «Ҳәм Ол үйге келгенде, Ол сол қойды үйге алып келди». Көрдиңиз бе, жарастырылыў – Әдем ата ҳәм Ҳаўа ана гүна етпестен алдын Едем бағында Қудай бенен болған сол айыпсызлық қатнасығына қайтарылыў емес. Жоқ, бул әдеўир, әдеўир исенип болмайтуғын нәрсе. Бул Мәсихте Қудай бенен жаңа қатнасыққа орнатылыў, соншалық асыл ҳәм соншалық жоқары, соншалық мейиримге толы нәрсе. Бул ҳақыйқатында да елестетип болмайды. Ол қойды үйге алып келди. Ҳаллелуя!
Ҳәм солай етип, әйел, ол жоғалған тийинин тырысып излейди, ҳәм ол оны тапқанша тоқтамайды. Ҳәм солай етип Қудай, Мухаддес Руўх, Ол бизди қайда тапты? Ол бул дүньяда, бул қараңғы дүньяда, ҳәм оның барлық ласлығында излеп атыр, бизди излеп атыр ҳәм жүреклеримизге Қудайға қәжет екенимизди ҳәм сол тынышсызлықты сезенимизди исенимли етеди. Сиз қутқарылмаған ўақытта сол тынышсызлықты сезбедиңиз бе? О, мен сол тынышсызлықты сездим. Бул Мухаддес Руўхтың иси еди. Биз Оның ушын қәдирли едик, дәл сол гүмис тийин сыяқлы. Ҳәм гүмис, әлбетте, азат етиўди аңлатады. 8-аятта былай делинген, «ол оны тапқанша тырысып излейди». Көрдиңиз бе, Қудайдың қуўатлары бас тартпайды. Егер сиз дуўа етип атырған сүйген адамыңыз болса, досыңыз, Мәсихсиз биреў болса, бас тартпаң. Қудай бас тартпайды. Дуўа етиўди даўам еттириң, Қудай сизге басшылық еткендей Инжилди усыныўды даўам еттириң.
Ҳәм солай етип, 11-аятта, биз атаға ҳәм оның еки улына келемиз. Бул бир кишкене улдың дүньяны көргиси келгени қандай таңқаларлық нәрсе. Ол атасының үйинде жоқ деп ойлаған нәрселерди, денеге унаған нәрселерди бастан кеширгиси келген. Атасы оны жиберди. Тыңлаң, Қудай сизди Оны сүйиўге мәжбүрлемейди. Жарасыў – Қудайдың сизиң жүрегиңизди Өзине жеңиўи, егер биз жарастырылған болсақ, Ол биздиң жүреклеримизди жеңгендей, сизиң жүрегиңизди жеңиўи. Солай етип, ул кетти, ҳәм сиз оның турмысына келген қайғыларды билесиз, алыс мәмлекетте денелик жол менен жасап, ақыры ол жарлы болды ҳәм жалғыз қалды, ҳәм ол шошқаларды бағыў жумысын тапты, ҳәм ол шошқалар жеп атырған нәрсени жегиси келди, бирақ ҳеш ким оған ҳеш нәрсе бермеди. Ол жерде алыс мәмлекетте мейирим жоқ еди.
Бәлким сиз қазір алыс мәмлекеттесиз. Тыңлаң, сиз ете алатуғын тек ғана бир нәрсе бар: Қудай бенен жарасың. Оған қайтып келиң. Ийса Мәсихте жаныңыздың барлық қәжетликлерине жуўап табың. Қудайдың сүйиспеншилиги жүрегиңизди толтырсын, ҳәм сонан кейин Оған сүйиспеншилик пенен жуўап бериң. Өмириңизди Мәсих ушын жасаң. Ийеге мақтаўлар болсын!
Солай етип, ул үйге келеди. Ол ҳеш қашан таң қалды ма? Ол қайтып келди ҳәм атасының ашыўланып, оны жаллама хызметшилерден бири етеди деп күткен еди. Бирақ ата, о, ата улын соншалық қатты сүйди. Ол бүгин сизди соншалық қатты сүйеди. Ол бүгин дүньядағы ҳәр бир гүнакарды сүйеди. Ийса Мәсих гүнакарларды қутқарыў ушын дүньяға келди. О, ҳаллелуя!
Ҳәм солай етип, 20-аятта, исрапшыл ул үйге келеди: «Ҳәм ол турды, ҳәм атасына келди. Бирақ ол әли де узақта болғанында», тыңлаң, Қудайдың көзи сизде. Сиз Мәсихсиз болғаныңызда, яки егер сиз қазір Мәсихсиз болсаңыз, Қудайдың көзи сизде. Ол күтип атыр. Ол сизиң Оның бенен жарастырылыўыңызды күтип атыр. «Ол әли де узақта болғанында, атасы оны көрди». Ол оны көрди, себеби ол оны күтип ҳәм бақлап атырған еди. «Ҳәм оған мейирим етти, ҳәм жүгирди». Қудай жүгирди. Сиз Ийе Ийсаға ҳақыйқый исеним менен Оған қайтқан ўақытта Ол сизге жүгиреди. «Ол оның мойнына қушақлап, сүйди». Ҳәм ул өз мойынлаўын башлайды, бирақ бул биздиң мойынлаўымыз ҳаққында емес, бул биздиң тәўбемиз ҳаққында емес, бирақ бул өте әҳмийетли ҳәм зәрүр болса да. Бул Қудайдың сүйиспеншилиги ҳаққында, Қудайдың жүрегиндеги Қудайдың сүйиспеншилиги ҳаққында, биздиң жүреклеримизди жеңиўди ҳәм бизди Өзине қайтарыўды қәлеўи ҳаққында.
Солай етип, Қудай не ислейди? Есиңизде ме, Едем бағында Қудайға болған исеним жоғалған еди. Атаның не ислегенин дереў тыңлаң. Ол айтады, 22-аят: «Бирақ ата хызметшилерине айтты: ‘Ең жақсы шапанды алып келиң, ҳәм оған кийгизиң’». Билесиз бе, буны ойлаң. Хызметшилер ең жақсы шапанның қайда екенин билген. Бул әдалатлылық шапаны. Мен бүгин сизге айтаман, егер сиз исениўши болсаңыз ҳәм Қудай бенен жарастырылған болсаңыз, онда сол әдалатлылық шапаны, сиз дүньяға алып келгиңиз келген, дүньяға усынғыңыз келген, дүньяға Мәсихте олар ушын әдалатлылық шапаны бар екенин жәриялағыңыз келген нәрсе сол. Ҳаллелуя!
Ҳәм солай етип, исрапшыл енди, ол шапан кийген. Яғный, ол әдалатлылық шапаны менен кийинген, енди алыс мәмлекеттиң кийимлериниң жаманлығында емес. «Ҳәм олар қуўанышлы бола баслады». Олар қуўанышлы бола баслады. Бул Қудайдың жүрегиндеги қуўаныш. Биз оны оқымадық, бирақ онда қойшының жүрегинде қуўаныш бар еди делинген. Есиңизде ме, ол жоғалған қойы менен қуўанып үйге келди. Әйел, ол жоғалған тийинин тапқанда, ол қуўанып атырған еди. Ҳәм ата, оның улы үйге келгенде, бул қуўаныш. Ҳәм ол ҳеш қашан таўсылмайды. Бул ҳеш қашан таўсылмайтуғын той. «Олар қуўанышлы бола баслады». Көрдиңиз бе, бул Қудайдың жүрегиниң қуўанышы. Оның улы алыста болған барлық ўақытта, үстелде бос орын бар еди. Оның орындығы бос еди. Ҳәм бәлким сиз Мәсихсизсиз, онда Қудайдың үстелинде сизиң ушын бос орындық бар. Сиз үйге келмейсиз бе? Сиз Оның сизиң жүрегиңизди Қудайдың сүйиспеншилиги менен толтырыўы ушын, Оның сизди Мәсих арқалы Өзине жарастырыўына рухсат бермейсиз бе? Исрапшыл ул сыяқлы болып, соншалық узақ қалмаң. Қазір үйге келиң.
Ал, басқа ул ҳаққында не айтамыз? Ол да исрапшыл ул еди, бирақ ол үйде қалды. Ол өз динине исенди. Ол ағасын айыплады. Ол ағасының орындығының бос екенине итибар бермеди. О, Қудай бизге мейирим берсин, Ийе Ийса Мәсих арқалы жарасыўды қабыл еткен бәримизге, биз Оның бенен жанлардың жарастырылғанын көргимиз келсин.
Ҳәм тек ғана жуўмақлап, Екинши Коринфликлер китабының 5-бабында. Екинши Коринфликлер китабының 5-бабы, 18-аят: «Барлық нәрсе Қудайдан, Ол бизди Ийса Мәсих арқалы Өзине жарастырды, ҳәм бизге жарасыў хызметин берди; яғный, Қудай Мәсихте еди, дүньяны Өзине жарастырып, олардың гүналарын оларға есапламастан; ҳәм бизге жарасыў сөзин тапсырды». Биз байланысқа киретуғын ҳәр бир жанның Қудай бенен жарастырылғанын көриў жүреклеримизде болсын, Мәсихти Голгофа крестинде көтерилгендей усыныўға умтылайық, сол жерде Қудайдың оларға болған сүйиспеншилигиниң дәлили, олар сол сүйиспеншиликке жүреклерин өзгертиўге, ақыл-ойларындағы ҳәм жүреклериндеги душпанлықты алып таслаўға, ҳәм Мәсихти қабыл етиўге, ҳәм Оны қабыл етгенде, Қудайдың сүйиспеншилигин қабыл етиўге рухсат берсин. Ийсаның атынан солай болсын.
Ата, о Қудай, биз Саған шүкир етемиз, Мәсихте жарасыўды қабыл еткен бәримиз. Биз Саған шүкир етемиз, Сен биздиң жүреклеримизди Оған болған сүйиспеншилик пенен толтырдың. Ол өссин, ол өссин ҳәм өссин. Ҳәм биз жарасыў хабарын басқаларға жеткериўде садық болайық, олар Қудайдың оларды Оған қарсы душпанлықларының ортасында сүйетуғынын билсин, олар Оған исене алады. Олар Оған исениўи керек. Биз буны Ийсаның атынан сораймыз. Әмин.
