“Биз Оның қол өнеримиз, Ийса Мәсихте жақсы ислер ушын жаратылғанбыз” (Ефесликлерге 2:10). Оларды жақсылап ойлан, ей жаным!
Жумысшыға қараң.
Бул Қудайдың Өзи ислеген. Ол кеңесте әжайып ҳәм ислеўде үлгили. Ол Өз Улының даңқы ушын кеңескен ҳәм Өзи режелестирген барлық нәрсени Өз үлгили ислеўинде әмелге асырып атыр. Ол жаратылыста ислеўди таңлаған, ҳәм биз жоқарыдағы аспанларда ҳәм төмендеги жерде “Қудайдың әжайып ислерин ойланыўымыз” керек. Енди Ол Өз даңқы ҳәм сүйкли Улының ҳүрмети ушын Жаңа Жаратылыста ислеўди таңлаған.
Материалға қараң.
“Биз” Оның қол өнеримиз. Биз христианлар сыпатында барлық нәрсе Оның әмелиятының нәтийжеси. Ол бизди өлимнен – биз болған гүналарымыздағы руўхый өлимнен тирилтти. Ол бизди Өз көз алдында жасаўға мәжбүр етти. Баптың 1 ҳәм 2-аятлары биздиң ҳаўа князи – шайтанның күши астында табылған қорқынышлы жаманлықты ҳәм дүнья ағымында төмен, төмен, төмен ҳүкимге қарай ағып баратырғанымызды көрсетеди. “БИРАҚ ҚУДАЙ” биз бенен бирге әмел етти – Ол ең мүмкин емес материалды алып, бизди жаңадан жаратты, сонда биз Оның өз мәрҳаматлы ойына, Оның жақсылығының жақсы қәлеўине сәйкес келиўимиз ушын.
Оның жумысының нәтийжесине қараң.
Бул “өте жақсы”. Биз гүналарда өлген, узақта, үмитсиз, Қудайсыз болғанлар – ҳәтте биз де ҳәзир “Ийса Мәсихтемиз”. “Ийса Мәсихте жаратылғанбыз”. Биздиң тәбийғый жағдайымызда болған барлық нәрсе өтмиште қалды. Оған биз өлдик.
Биздиң “Адамдағы” тарийхымыз мәңгиге жабылған, ҳеш қашан қайта ашылмайды. Биздиң “Мәсихтеги” тарийхымыз басланған, ҳеш қашан тамамланбайды. “Ийса Мәсихте”, ол исенимлилик (Ефесликлерге 2:13), қабыл етиў (Ефесликлерге 1:6), кириў (Ефесликлерге 2:18), балалыққа алыў (Ефесликлерге 1:5) ҳәм берекетлердиң моллығы (Ефесликлерге 1:3), аспанлық ҳәм мәңгилик ҳаққында сөйлейди. “Ийса Мәсихте”, биз Оның жақынлығында жақынбыз ҳәм Оның қәдирлилигинде Қудай Атамызға қәдирлимиз.
Оның жумысындағы мақсетлериниң бирине қараң.
“Биз Оның қол өнеримиз, Ийса Мәсихте жақсы ислер ушын жаратылғанбыз, оларды Қудай алдыннан белгилеген, сонда биз оларда жүриўимиз ушын.” Биздиң қутқарылыўымыз “өзиңизден емес” ҳәм “ислерден емес”, сонда ҳеш ким мақтанбасын. Бирақ ол Қудайдан ҳәм “жақсы ислер ушын”. Қутқарылыўдан алдынғы ислер “өлик ислер” болып, тири Қудайды қуўандыра алмайды. Бундай барлық нәрселерден биздиң ар-намысымызды тазалаўымыз керек, сонда биз тири Қудайға хызмет ете аламыз. Биз Ийса Мәсихте жаратылғанға шекемги барлық ислеримиз өзимиз ҳәм гүна менен булғанған. Олар өз пайдамыз яки табысымыз ушын яки Қудайдың әдалатлылығына бойсынбастан өз әдалатлылығымызды орнатыўға урыныў менен исленип атыр. Олар өз тәбийғый, өзгерилмеген жағдайында тәнниң ишинде болғанлар, Қудайды қуўандыра алмайды, алмайды, АЛМАЙДЫ. Оларға жаңа өмир, жаңа тәбият, жаңа күш керек, сонда Қудайға жағымлы болған нәрсе өндирилиўи мүмкин. Енди бизге берилген Мухаддес Руўх тәрепинен жаңадан жаратылғанбыз, биз Оның қабыл етиўи ушын мийўе бере аламыз.
Нызам ислери емес, бирақ мухаббат ислери Оған сәйкес келеди.
Ол бизди Өзин билген қуўанышлы жүреклердиң ислери ушын жаратқан. Булар Ол бизди Мухаддес Руўх арқалы күшлендиретуғын ислер.
Мәсихке ерисиў – Ол жүргендей жүриў, Қудайдың даңқын излеў – гүнакарларды қутқарыўды ҳәм әўлийелердиң абаданлығын излеп жақсылық ислеў, ал жүрек барлық жақсылығымыздың дереги болған Оған шүкиршилик ҳәм мақтаў ҳәм табыныў менен көтериледи. Бундай ислер биз тәрепинен Оның даңқы ушын ислениўи мүмкин.
