Қудайдың Сүйиспеншилиги Биз ушын Нены Аңлатады?
Қудайға болған сүйиспеншилигимиз Оның бизге болған сүйиспеншилигиниң тереңлигин қаншелли баҳалаўымызға байланыслы. Бул Ийсаның Өзине хош ийисли май қуйған пасық ҳаял менен ушырасыўы ҳәм Оның Марьям ҳәм Марта менен болған қатнасығы арқалы көрсетиледи (Луқа 7:36-50; Юханна 11:1-44).
Гүнакар Ийсаға келеди
Фарисей ҳәм яҳудий диний баслығы Симон Ийсаны келешекти билиў ҳәм адамлардың ойларын оқыў қәбилетин сынап, Оны масқаралаў ушын той шөлкемлестирди (Луқа 7:39). Ол бай ҳәм ҳүрметли еди, сонлықтан шақырылғанлар жоқары қатламнан еди, ал Ийса ағаш устасы еди. Ийсаға, әдеттегидей, аяқлары жуўылмай, басына май қуйылмай ҳәм кирис сүйисиўи берилмей, дастурханның ең төменги орны берилген шығар.
Тойдағылар бир ҳаялдың бөлмеге кирип келгенинде тынышсызданды – “сол қалада гүнакар турмыс кеширген” пасық ҳаял (Луқа 7:37 NIV). Еркеклер үнсиз қалған болар еди; ол олар менен араласатуғын ең ақырғы адам еди. Адамлар балаларын бул гүнакарға емес, Симонға уқсап өсиўге ынталандырған болар еди.
Ҳаял Ийсаға жақынласып, бир таңқаларлық ис қылды. Ол сөйлемеди. Ол тек жылады, көз жаслары Ийсаның аяқларын ҳөлледи. Соңынан ол тизелеп, шашлары менен Оның аяқларын сүртти. Ол сондай-ақ оларға хош ийисли май қуйды. Симон: “Бул гүнакар мениң үйиме не ислеп жүр?” – деп ойлаған болар еди. Ол: “Егер бул адам пайғамбар болғанда, ол билер еди… ол… гүнакар”, – деп ойлады.
Ийса Симонның не ойлап атырғанын билип, оған: “Симон, саған айтатуғын нәрсем бар… Еки адам бир қарыз бериўшиге қарыз болған. Бири 500 динар, екиншиси 50 динар қарыз болған. Екеўиниң де қарызын төлеўге пулы болмаған, сонлықтан ол екеўиниң де қарызын кешти. Енди олардың қайсысы оны көбирек сүйеди?” – деди. Ақыл-парасат бизге кеширим ушын ким көбирек миннетдар болатуғынын айтады. Симон Заңды үйренгенлиги себепли билер еди.
Қудайдың сүйиспеншилиги сүйиспеншилигимизди оятады
Соңынан Ийса Симонды таң қалдырған бир ис қылды. Ол оған: “Бул ҳаялды көрип турсаң ба? Мен сениң үйиңе келдим. Сен Маған аяқларым ушын суў бермедиң, бирақ ол аяқларымды көз жаслары менен ҳөллеп, шашлары менен сүртти. Сен Маған сүйисиў бермедиң, бирақ бул ҳаял, мен киргеннен баслап, аяқларымды сүйисиўден тоқтамады. Сен басыма май қуймадың, бирақ ол аяқларыма хош ийисли май қуйды” (Луқа 7:44-46).
Симон, ол гүнакарлардың ең жаманы болса да, оның жағдайы оны Қудайдан айырып турғанын түсинбеди. Ол өз жағдайын жақсылаў ушын ҳеш нәрсе ислей алмайтуғынын билди. Бирақ ол сондай-ақ Ийсаның мәрҳамат усыныс еткенин, ақсақларды емлегенин, өлгенлерди тирилткенин ҳәм жаралыларды жубатқанын билди. Ол Оның мәрҳаматы жетерли болатуғынын билди. Ол өз жағдайын түсинип, Ийсаға барып жылады. Оның көз жаслары өзи ушын ҳеш нәрсе ислей алмайтуғынын билдирди – бирақ “ол көп сүйди”. Ҳәм Ийса оны кеширди (Луқа 7:47-50).
Өз жағдайымызды ҳәм өзимизди өзимиз қутқара алмайтуғынымызды түсиниў, Мәсихке болған сүйиспеншилигимизди оятады. Тек Ғолғота крестиндеги Оның өлими арқалы биз мәңгилик өмирге ийе бола аламыз. Гүнамыздың дәрежесин мойынлаў биринши қәдем.
Қудайдың сүйиспеншилигине гүманланған ҳәр сапар, мен крестке бараман. Шайтан ҳәрдайым мына сыяқлы сораўларды есиме салады: “Қудай буған қалай жол береди? Неге Қудай мен сүйген адамды алып кетеди? Неге Қудай бул жағдайда маған жәрдем бермейди? Қудай шынында да мени сүйеме?” Ол буны ислегенде, мен: “Шайтан, мен менен Ғолғотаға кел”, – деймен. Ол жерде мен Қудайдың сүйиспеншилигиниң дәрежесин көремен. Ол жерде мен Мәсихтен алдын қаерде болғанымды ҳәм Ол мениң гүнамды шешкеннен бери қаерде екенимди көремен. Мухаддес Китапта айтылғандай, барлық гүналарымыз – өткен, ҳәзирги ҳәм келешек – әллеқашан кеширилген. Мухаддес Руўх: “Мен оларды енди еслемеймен” (Еврейлерге 10:17), – дейди. Қаншелли алысқа адасқанымыздың әҳмийети жоқ, Ол бизди кеширеди.
Биз басқа ҳеш кимди усындай ис ислейтуғын билемиз бе? Бизди бир неше рет кеширген көп жақсы адамлар бар. Бирақ егер биз оларға зыян келтире берсек не болады? Олардың сабырлығы таўсылмай ма? Қудайдың сабырлығы ҳеш қашан таўсылмайтуғынын билиў қаншелли жақсы емес пе? Ҳәм “Қудайдың жақсылығын татып көриў ҳәм көриў” қаншелли жақсы емес пе (Забур 34:8). Биз Оның балалары болғанымызда, биз мәңгиликке Оныкымыз, ҳәм биз ислеген ҳеш нәрсе буны өзгертпейди. Бул ҳақыйқат Оған болған сүйиспеншилигимизди оятады. Ол гүна ислеўге болған қәлеўимизди жоқ етеди. Ол бизди өмиримизди Қудайға бағышлаўға алып барады.
Қудайдың сүйиспеншилиги сүйиспеншилигимизди сақлайды
Биз биринши рет мәсихши болғанымызда, Қудай ушын бар күшимизди салмақшы боламыз. Бирақ соңынан ынтамыз сөне башлайды. Неге? Буны қалай тоқтата аламыз? Биз Ийсаның жақсы дос болған Марьям ҳәм Мартаның мысалынан үйрене аламыз (Луқа 10:38-42). Марьям Ийсаның аяқларында отырып, “Оның айтқанларын тыңлады”. Пасық ҳаял Ийсаның аяқларына Мәсихтиң сүйиспеншилигин түсинген гүнакар сыпатында келген болса, Марьям Оның сүйиспеншилиги ҳаққында көбирек билиў ушын Оның аяқларында отырды. Олар биргеликте пикирлесип атырған еди. Марта Марьямның асханада жәрдем бермегени ушын ашыўланды. Бирақ Ийса оған: “Тек бир нәрсе керек. Марьям жақсырағын таңлады”, – деди.
Гейде Қудай ушын ис ислеў жүкке айланады. Биз шіркеўге: “Қудай, мен буны ислеўим керек болғаны ушын ислеп атырман”, – деп барамыз. Биз ис ислеймиз, бирақ ынта жоқ болады, себеби биз Оның аяқларында отырмаймыз.
Гүя Ийса Мартаға: “Мен сениң қатнасығыңнан ләззет аламан. Мен сени танығым келеди. Ҳәм мен сениң Мени таныўыңды қәлеймен”, – деп айтқандай. Марьям ҳәм Марта арасындағы айырмашылық усы еди: Марьям Хожа менен пикирлесип, Оның сүйиспеншилиги ҳаққында көбирек билди. Марьямның сүйиспеншилиги сақланып турған еди. Ийса Мартаның да Оның менен ўақыт өткергенин қәледи, сонда оның сүйиспеншилиги сақланып қалар еди. Қудай бүгин бизден соны сорап атыр. Биз бүгин таңда Хожа менен ўақыт өткердик пе? Биз Оның менен дуўа сөйлесиўин өткердик пе? Биз Оның өмиримиздиң бир бөлеги болыўына рухсат берип атырмыз ба? Ямаса биз тек Оның ушын ис ислеў менен бәнтпиз бе?
Биз шаңарақ ҳәм достолар менен ўақыт өткергенди жақсы көремиз. Ийса менен де солай ислеўимиз керек емес пе? Оның дослыққа шақырыўын қабыл етпесек, сүйиспеншилигимизди сақлай алмаймыз ҳәм ол сөнеди. Егер биз Оның менен ўақыт өткермесек, Қудайдан алысласамыз. Ийса бизге Қутқарыўшымыз ҳәм Досымыз болыў арқалы сүйиспеншилигимизди сақлаўға жәрдем береди. Биз Оның аяқларында ҳәр қашан отыра аламыз (Юханна 15:15).
Қудайдың сүйиспеншилиги сүйиспеншилигимизди тереңлестиреди
Хожа тағы бир нәрсе ислейди. Лазар өлгенде Марьям ҳәм Марта қатты қайғырды (Юханна 11:1-44). Олар Ийсаға хабар жиберди: “Сен сүйген адам наўқас”. Ол Бетанияға жеткенде, Марьямды, Мартаны ҳәм адамларды жылап атырғанын көрди, ҳәм Ол да жылады. Олар: “Оның оны қаншелли сүйгенин қараң”, – деди. Бирақ мен Ийсаның тек сол себептен жылағанын ойламайман. Ол Лазардың тирилетуғынын билди. Ол сондай-ақ Марьям ҳәм Марта ушын да жылады: “Ийса оның жылап атырғанын көргенде… Ол қатты тәсирленип… жылады” (Юханна 11:33-35).
Ислер қыйын болғанда ҳәм биз дурыс қарар қабыллаўға қәдир емеслигимизди сезгенде, Ийса бизге келеди. Бирде үлкен жарыс болды, мыңлаған адамлар тамашалап турды. Жеңиўге үмиткер спортшы аяғындағы мускулды жыртып, мәре сызығына жақын жерде жығылғанша алда кетип баратырған еди. Халық таң қалды. Ол турыўға тырысты, бирақ тағы жығылды. Соңынан оның әкеси трибунадан шығып, спортшыға қарай жүгирди. Ол “Бүгин балаңызды қушақладыңыз ба?” деген жазыўы бар көйлек ҳәм “Тек исле!” деген Nike қалпағын кийип алған еди. Ол баласын көтерип: “Буны ислеўиң шәрт емес, жарыс тамамланды”, – деди. Оның баласы: “Мен жарысты тамамлаўым керек!” – деп жалбарды. Әкеси меҳир менен: “Жақсы балам, биз бирге тамамлаймыз”, – деди. Ол баласын мәре сызығынан көтерип өткерди, халық шапалақлады.
Бул әкени баласына жәрдем бериўге не итермеледи? Ол жеңип атырғаны ушын ба? Жоқ. Ол баласын мүтәжликте көргенде жәрдем бериўге итермеленди. Қудай менен де солай. Биз жақсы кеткенде, Ол: “Даўам ет! Жақсы жүгир!” – деп шапалақлайды. Ол биздиң тәрепимизде. Бирақ биз жығылып, қыйыншылыққа ушырағанда, Ол: “Мен бул жердемен! Мен сени көтерип, алып өтемен”, – дейди.
Сен Оның жәрдеми менен жарысты тамамлаўға таяр болыўың керек. Ийса Марьям ҳәм Мартаға келип, олар менен сөйлести, жүрди ҳәм жылады. Ол олардың не басынан өткергенин билди (Еврейлерге 4:15). Ол биздиң гүреслеримизди де биледи. Ол түсинеди ҳәм биз бенен болады. Биз тек Оның бизди қушақлаўына рухсат бериўимиз керек. Егер биз Ийсаға жәрдем бериўге рухсат берсек, Ол қайғымызды қуўанышқа айландырады. Неге? Себеби биз Оның жақсылығын басымыздан өткердик. Қыйын ўақытлар келеди. Биз Оның оларды Өз ўақтында қуўанышлы ўақытларға айландырыўына рухсат беремиз бе?
Сүйиспеншиликке түсиў
Ийсаның аяқларында биз Оның сүйиспеншилиги ҳаққында үйренемиз, ҳәм ол жерде ол оянады ҳәм өседи. Оның аяқларында Ол қайғымызды қуўанышқа айландырады ҳәм сүйиспеншилигимизди тереңлестиреди. Егер биз буны күнделикли турмысымызда қоллансақ, “Мен Ийсаға ғашықпан” деп айта аламыз.
Сен Оған ғашықсаң ба? Сен Қудайдың Оған болған сүйиспеншилигиңди оятыўына, сақлаўына ҳәм тереңлестириўине рухсат берип атырсаң ба? Бул сениң басқалар менен болған қатнасығыңда көрине ме?
АВТОР ҲАҚҚЫНДА: Питер Ишак – Сиднейде ҳәм Австралияның басқа жерлеринде тутқынларға Ийсаның сүйиспеншилигин жеткериў ушын спортты қолланатуғын миссия топарына қатнасатуғын жас жигит.