«Келиң, Мениң қылған ҳәмме нәрсемди айтып берген Адамды көриң. Бул Мәсих болыўы мүмкин бе?» Юхан 4:29 (ЖД)
Бул сөз жаңа сыйыныўшының жүрегинен шыққан, деп исенем. Бул ҳаял яҳудийлер ушын жәмийеттен шетлетилген еди, себеби ол басқа миллеттен еди. Ол Самария ҳаяллары ушын да жәмийеттен шетлетилгендей көринеди, себеби ол қудыққа жалғыз келген. Бул оның бес күйеўи болғаны ҳәм ҳәзир күйеўи болмаған ер адам менен жасап атырғаны себепли болыўы мүмкин.
Бирақ, Ийе оны менен ушырасыўды қәледи ҳәм сапарын соған муўапық режелестирди. Туўры туўылмаған ҳәм туўры жасамаған бул ҳаялға Ийе айтты:
«Саат келеди, ҳәм ҳәзир сол саат, ҳақыйқый сыйыныўшылар Атаға руўхта ҳәм ҳақыйқатта сыйынады; себеби Ата Өзине сондай сыйыныўшыларды излейди» (Юхан 4:23). Ҳәр биримиз Ийеге ҳақыйқый сыйынған биринши мәрте, Оған Қутқарыўшымыз сыпатында исенгенимизде болды. «Исенимсиз Оны разы етиў мүмкин емес» (Еврейлерге 11:6).
Ийсаның айтыўынша, яҳудийлер ҳақыйқый сыйыныўшылар емес еди. Олар өз дәстүрлерин орынлады, бирақ дәстүрлеринде сүўретленген Ийени бийкарлады. Олар Руўхта сыйынбады. Самариялылар да ҳақыйқый сыйыныўшылар емес еди. Олар Иерусалим орнына «бул таўда» сыйынды; олардың сыйыныўы ҳақыйқатқа муўапық емес еди. Олар сондай-ақ пәрестлеў элементлерин яҳудийлик пенен бирлестирди (2 Патшалар 17).
Бул ҳаял Ийеге күйеўи болмаған ер адам менен жасап атырғанын мойынлады. Ол басқаларға Мәсихти тапқанын айтыўға барғанында, Оның оған қылған ҳәмме нәрсесин айтып бергенин айтты. Ийе оның гүнасы менен мейиримли түрде шуғылланса да, Ол оны гүнасы ушын бийкарламады, яки оны туўылған жери ушын да бийкарламады.
Мениңше, бул оның ер адам тәрепинен ҳүрмет пенен муғамәле етилген биринши мәртеси еди. Ҳәм бул ер адам яҳудий еди! Соңынан ол: «Келиң, бир Адамды көриң», – деди. Ол өзин қабыл еткен ер адамның дос-яранларын да қабыл етип, оларға берекет бере алатынын түсингендей болды. Ол жақсы евангелист еди. Оның дос-яранлары келди, еситти ҳәм исенди, оның айтқанлары себепли емес, ал Ийсаның оларға айтқанлары себепли. Олар айтты:
«Ҳәзир биз сениң айтқанларың себепли емес, ал Өзимиз Оны еситтик ҳәм билемиз, бул ҳақыйқатында да Мәсих, дүньяның Қутқарыўшысы» (Юхан 4:42).
Сыйыныў тек ғана мақтаў ўақты яки «нан сындыратуғын» дәстүр емес. Сыйыныў Ийени ҳақыйқый сүйген ҳәмме адамлардың сөзлерин, әмеллерин ҳәм қатнасларын қамтыйды. Ол биздиң денемиздиң жағдайы менен аңлатылыўы мүмкин. Ол биздиң мақтаў қосықларымыз, дәстүрлеримиз яки қурбанлықларымыз бенен аңлатылыўы мүмкин. Бирақ ол садық итаатсыз аңлатылыўы мүмкин емес (Еврейлерге 11:8). Егер биз Ийеге сыйынсақ, Оны не разы ететинин билиўимиз керек. Биз Оған не разы ететинин айта алмаймыз; биз Оның бизге айтыўына рухсат бериўимиз керек.
Самариялы ҳаялдың Ийе менен ушырасқаннан кейинги ҳақыйқый сыйыныўы айқын еди. Нәтийжеде, оның Инжилди ўағызлаўы нәтийжели болды. Оған сыйыныўды «үйретиў» керек болмады. Ол Ийениң өзи излеп жүрген Мәсих екенин, ҳәм Оның оның руўхый шөллерин мәңги қандыра алатынын түсингенде, оның сыйыныўы автоматлы болды. Ол басқаларды «Келиң, бир Адамды көриң!» деп шақырғанда, жаңа тапқан Қутқарыўшысы ҳәм Досынан уялған жоқ.
Ата ҳақыйқый сыйыныўшыларды излеп атыр. Ол биздиң сыйыныўымыздың бул ҳаялдыңқы сыяқлы ҳақыйқый ҳәм жүректен болыўын қәлейди. Ҳәм Ол биздиң сөзлеримиздиң Оны дәл сүўретлеўин қәлейди, оның сөзлери сыяқлы. Ол әли де сыйыныўшыларды излеп атыр.
