«Қудай Нухты ҳәм кемедеги ҳәр бир тири жанды ... еследи». Жаратылыс 8:1 «Қудай Ибраҳимди еследи ҳәм Лотты ... Лот жасаған қалаларды жоқ еткенде шығарды». Жаратылыс 19:29 «Қудай Рахиланы еследи, ҳәм Қудай оның дуўасын еситти ҳәм оның қурсағын ашты». Жаратылыс 30:22
Қудай Өз халқын еслейди, мейли Нух пенен болғаны сыяқлы үлкен жер жүзилик масштабта болсын, ямаса Ибраҳим пенен болғаны сыяқлы жергиликли масштабта болсын, ямаса Рахила менен болғаны сыяқлы жеке масштабта болсын. Қудай бизди еслейди, себеби
биздиң жоқ болып кетпегенимиз Ийсаның мәрҳаматларынан, себеби Оның меҳир-шәпәәтлери таўсылмайды (Жылаўлар 3:22).
Ол биздиң тек топырақ екенимизди ҳәм ҳеш қандай жол менен өзимизди қутқара алмайтуғынымызды еслейди.
Усы себепли, Ол бизди еслегенин Өз Улы Мәсихтиң хашында ең жоқары дәрежеде көрсетти. Хаш себепли Қудай ҳәзир айта алады:
олардың гүналарын ҳәм нызамсызлықларын енди еслемеймен (Еврейлерге 10:17).
Биз бирге жыйналғанымызда, Ол сорағаны сыяқлы, биринши нәўбетте Оны еслеў ушын болмаўы керек пе?
Буны Мени еслеў ушын ислеңлер (Лука 22:19).
«Буны ислең, Мени еслең» – О, мубарәк, тири Ийса, Биз ҳәзир сол ең қымбатлы сөзде қаншалық терең мәрҳаматты көре аламыз! Ҳәзир Өзиңниң әтирапыңда жыйналып, жүрек ҳәм ар-намыс еркинлиги менен, О, Ийса, бир ўақытлары өлген, биздиң тири Басшымыз, биз Сени еслеймиз!
