Көптеген сенушілер өздерінің жүрісіне қатысты көңілдері қалған және мазасызданған, кейде өмірлеріндегі көптеген сәтсіздіктерге байланысты құтқарылуына күмәнданады. Құтқарылу туралы келесі төрт шындық мұндай ойлары бар кез келген адамға пайдалы болуы керек.
1-ші шындық: Кешірім
Біз күнәкарлар ретінде Әкеміз Исаға келгенде және Оны Құтқарушымыз ретінде қабылдағанда, Құдай біздің күнәларымызды кешіреді және Мәсіхтің төгілген қаны үшін бізді ақтайды (Римдіктерге 3:23–26).
Иса крестте болғанда, біздің күнәларымыз Оған жүктелді және Ол олар үшін жазаны қабылдады. Мәсіхті Құтқарушысы ретінде қабылдағандардың барлығы үшін күнә үшін енді ешқандай үкім жоқ. Біздің өмірімізге келген әрбір күнә Мәсіх біз үшін крестте өлгенде қазірдің өзінде сотталған және жазаланған (Ишая 53:5–6; Еврейлерге 9:28; 10:12–14).
Мүмкін біреу: «Егер бұл шындық болса, күнә жасауды жалғастырамыз ба, жоқ па, онша айырмашылығы жоқ», – дер. Бірақ бұл үлкен айырмашылық жасайды, өйткені құтқарылу туралы қарастыратын тағы үш шындық бар.
2-ші шындық: Жаңа табиғат
Біз Мәсіхті Құтқарушымыз ретінде қабылдағанда, Құдай бізді кешіріп, ақтап қана қоймайды, сонымен қатар бізге жаңа (құдайлық) табиғат береді. Біз қайта туыламыз – біз Құдайдың балалары боламыз (1 Петр 1:23; Жақып 1:18; 2 Петр 1:4).
Бұл жаңа табиғат Құдайды сүйеді және күнәні жек көреді. Ол бізді күнәсіз өмір сүруге ұмтылдырады және күнә жасағанда өзімізді бақытсыз сезіндіреді. Қайта туылған христиан күнәда шынымен бақытты бола алмайды.
Бірақ біреу сұрайды: «Егер менде жаңа табиғат болса, неге мен күнәкар істер істеймін? Мен оларды шынымен істегім келмейді, бірақ барлық жақсы ниеттеріме қарамастан, ақыры оларға беріліп, оларды қайтадан істеймін».
Бізде күнәні жек көретін жаңа табиғат қана емес, сонымен қатар күнәні сүйетін ескі (күнәкар) табиғат та бар. Ішімізде қақтығыс жүріп жатыр. Ескі табиғат күнә жасағысы келеді, бірақ жаңа табиғат Құдайды қуантқысы келеді.
Бұдан басқа, бізде жаңа табиғаттың қалағаны дұрыс, ал ескі табиғаттың қалағаны әрқашан қате екенін айтатын ар-ожданымыз бар. Бірақ біз жиі ескі табиғаттың, оның күнәкар нәрселерге деген тілектері мен құмарлықтарымен, азғыру кезінде күштірек екенін көреміз. Ол бізді тұтқынға алып кетеді және біз жаңа табиғатымыз жек көретін және ар-ожданымыз айыптайтын нәрселерді істейміз.
Бәрі аяқталғаннан кейін біз өкінеміз және енді ешқашан олай істемейміз деп шешеміз. Алайда, бізде азғыруға қарсы тұруға ешқандай күш жоқ сияқты. Не істеу керек?
Міне, осы жерде құтқарылудың үшінші шындығы келеді.
3-ші шындық: Киелі Рух
Біз Мәсіхті Құтқарушымыз ретінде қабылдағанда және қайта туылғанда, Құдай бізге Киелі Рухын жүрегімізде тұруға берді (Ефестіктерге 1:13; Ғалаттықтарға 4:6).
Бұл Киелі Рух біздің жүрегімізге Құдайдың сүйіспеншілігін төгеді және біздің жанымызда Мәсіхтің тыныштығын сезінуімізге себеп болады. Нәтижесінде, біз бақыттымыз! (Римдіктерге 5:1–15)
Бірақ біз күнәға жол бергенде, Киелі Рух қайғырады. Ол бізге қуаныш бере алмайды, өйткені бұл Ол жек көретін күнәкар істерге бізді ынталандырар еді. Ол күнәны жек көруде және әділдік пен қасиеттілікті сүюде Құдай Әкесімен және Ұлымен бірге (Ефестіктерге 4:30).
Киелі Рух бізге тек жүрегімізге Құдайдың сүйіспеншілігін төгу үшін ғана емес, сонымен қатар ескі табиғаттың тілектеріне «Жоқ!» деп айтуға және өзімізді Құдайдың еркіне бағындыруға, Оны қуантатын нәрселерді істеуге күш беру үшін берілген:
«Рухта жүріңдер, сонда тәннің құмарлығын орындамайсыңдар». (Ғалаттықтарға 5:16 NKJV)
Бұл Петрдің су үстінде жүргені сияқты. Ол Әкеміздің оны ұстап тұратынына сенгенше, бәрі жақсы болды. Бірақ жел мен толқындардың қатты екенін байқаған сәтте, ол қорықты және бата бастады (Матай 14:24–31).
Біздің христиандық тәжірибемізде, біз Әкеміздің бізді әр қадамда Өзінің ішіндегі Рухының күшімен ұстап тұратынына сенуіміз керек (Жохан 15:4–5).
4-ші шындық: Қауымдастық
Құтқарылу бізді Құдаймен қауымдастыққа әкеледі. Құдай Әкесі мен біз Оның балалары ретінде арамызда бақытты сезім бар. Біз Оның Рухы арқылы Өз Сөзімен бізге айтатын нәрселерді тыңдаудан ләззат аламыз. Біз Оны сүйетінін білетін жердегі әкесімен баласы еркін сөйлескендей, барлық қиындықтарымыз туралы Онымен еркін сөйлесе аламыз. Ол бізді күлімсіреуімен бақытты етеді.
Алайда, бала бағынбағанда, ол әкесінің ренжитінін біледі. Күлімсіреудің орнына, ол тәртіпті бастан кешіруге тура келеді. Әке мен бала арасындағы қарым-қатынас өзгерген жоқ, бірақ олардың арасындағы қауымдастық пен бақытты сезім бұзылды.
Біздің аспандағы Әкемізбен де солай. Біз күнә жасағанда, біз әлі де Оның балаларымыз. Сондай-ақ, Мәсіх сол күнә үшін жазаны қазірдің өзінде қабылдаған; ол Оның кресттегі құрбандығымен жойылған.
Бірақ Әкемізбен және Құтқарушымызбен қауымдастық бұзылады, және Киелі Рух қайғырады. Әке бізді бағынбаушылығымыз үшін сөгуге, тіпті оны жалғастырсақ, жазалауға тура келеді.
Құдайдың баласы күнә жасағанда, ол жоғалмайды, өйткені Құдай оны Мәсіхтің біздің күнәларымыз үшін құрбандығы негізінде қабылдаған. Оның Құдаймен қарым-қатынасы да бұзылмайды. Ол әлі де Құдайдың баласы және Құдай әлі де оның Әкесі. Бірақ оның Әкесімен қауымдастығы бұзылады, Киелі Рух қайғырады, және ол Әкенің жазасына ұшырайды.
Егер біз Оған күнәміз бен бағынбаушылығымыз үшін кішірейіп, мойындаумен келсек, онда біз Оның кешірімін әкесі баласын кешіргендей сезіне аламыз. Қауымдастық қалпына келеді және біз Оның қатысуында қайтадан еркін және бақытты сезінеміз (1 Жохан 1:9).
Мәңгілік шығын
Күнә арқылы біз жоғалтатын бір нәрсе бар, ол ешқашан қалпына келтірілмейді. Мәсіх Өз атымен берілген бір кесе суық су ешқашан ұмытылмайды деді (Марқа 9:41). Ол біздің Оны қуанту үшін істеген әрбір ісіміз үшін сыйақы береді.
Сондықтан, егер біз күнәға жол берудің орнына бағынышты болып, Оны қуантатын бір нәрсе істеген болсақ, біз жұмақта сыйақы алар едік. Бірақ қазір бұл сыйақы жоғалды, өйткені біз оны алу мүмкіндігін жоғалттық. Бұл мәңгілік шығын, өйткені Мәсіх жұмақта беретін әрбір сыйақы мәңгілік сыйақы.
Бұл бізді Әкемізге адалдық үшін күн сайынғы мүмкіндіктерімізді жоғалтпауға мұқият болуға мәжбүр етуі керек. Егер біз оларды жіберіп алсақ, мүмкіндіктер де, сыйақылар да мәңгілікке жоғалады.
Біз жеңістеріміз үшін мәңгілікке қуанамыз, бірақ оларды жеңу үшін бізде тек қазіргі сәт бар. Жұмақта жеңістер жоқ – олардың бәрін қазір немесе ешқашан жеңу керек.
— Е. К. Хэдли
