«Кёрюгюз Тенгирни Къозусун, Дунияны Гюнахын Кетюргенни!»
Кёрюгюз Къозуну
Чумдуруучу Иохан Иссаны бек иги таныгъан болур. Ала аналарыны юсю бла экинчи къарнаш уланла эдиле, аналары да иги шуёхла болгъан болурла. Биз муну былайдан чыгъарабыз: Мариямгъа Габриэль малик Сыйлы Рухну къарыуу бла джюклю боллугъун айтханында (Лука 1:35), ол Элизабетни юйюне чабханды, анга бу хапарны айтыргъа (39-чу с.). Ол анда «юч ай чакълы бир» (56-чы с. ESV) къалгъанды. Бу заманда Элизабет, Сыйлы Рух бла толу болуб, туумагъан Иссаны «Мени Ием» (43-чю с.) деб атагъанды.
Заманы бла Иохан къум тёлкюге кетгенди, анда анга Тенгирни Сёзю келгенди (3:2). Андан сора ол ёкюнюу чумдурууну уагъызлагъанды (3-чю с.) эм Иссаны «Тенгирни Къозусу» (Иохан 1:29) деб атагъанды.
Гюнахны Кетюрген Къозу
Пайгъамбар болгъаны себебли, Чумдуруучу Иохан бизни Иебиз адам болгъанын ачханды, ол тюзюнден айтыргъа болгъанды: «Мен хар заман Аны [Атаны] ыразы этген затланы этеме» (8:29). Бу толулукъ Иссаны – Тенгирни Уланыны – бизни гюнахыбызны кетирген къабыл этилген къурман этгенди.
Адамны гюнахы, таза Болушчуну ёлюмюню Тенгир излемине кёре, кетерилирге керек эди. Исса бу излемни бизни ючюн толтургъанды, къачда ёлюмге бойсунуб, анда, пайгъамбарлыкъ этилгенча, бизни гюнахыбыз Аны юсюне салыннганды (Ишайа 53:6). Кесин бизни айыбыбыз ючюн къурман этиу бла, Тенгирни тюзлюк излемлери «аманлыкъла» бла кёбню «гюнахы» юсюнден толтурулгъандыла (11-12-чи с.).
Дунияны Гюнахы
Иссаны гюнахсыз джашауу бизге кечирим бермейди. Аны ёлюмю да изленнгенди, нек десенг «Аны джаралары бла биз сау болдукъ» (Ишайа 53:5). Бу саулукъ, бу алгъышны къабыл этген дунияда хар гюнахчыгъа джетерлиди, айта: «Тенгирге махтау болсун Аны айтылгъанмазлыкъ саугъасы ючюн» (2 Коринфлилеге 9:15). Аны бар болгъан заманда къабыл этмегенлени атлары Къозуну джашау китабында табыллыкъ тюлдю. Ол адамла кеслерин ёмюрлюкге от кёлде табарла (Ачыкълау 20:11-15).
Сиз Тенгирни къутхарыу тежимин бюгюн къабыл этмезмисиз, кеч болгъунчу? Биз сизге къалай этеригизни айтыргъа боллукъбуз.
