Әййүп китабында Нухтың топан суўы ҳаққында қызықлы баянат бар. Топан суўда жоқ болған адамлардың – топан суўдан алдынғы адамлардың – үстинлик еткен көзқарасы сүўретленген. Жаратылыс китабы сол ўақытта жердиң зорлық ҳәм коррупция менен толғанын сүўретлейди (Жар. 6:11–13). Бирақ, бүгинги текшимиз басқа көзқарасты береди ҳәм топан суўдан алдынғы адамлардың сыртқы минез-қулқынан гөре, олардың ҳүрметсиз көзқарасына итибар қаратады.
Олардың Қудайға ҳәм Қудай ҳаққында сөйлеўи қаншалық ашық ҳәм ҳүрметсиз! Олар Оның бар екенин бийкарламады, бирақ батырлық пенен: «Бизден кет!» – деди. Олар Оны өз турмысларында қәлемеди. Бирақ бул ўақыт өтиўи менен, ҳәтте биздиң күнлеримизге шекем үстинлик еткен көзқарас емес пе? Адамлар «руўхыйлықты» мойынлайды, бирақ: «Биз бул адамның бизге ҳүкимдарлық етиўин қәлемеймиз», – дейди (Луқа 19:14). Ең таң қаларлығы, олар Қудайды ҳүкимди түсириўге азғырды: «Қудиретли Оларға не ислей алады?» Адам Қудайдың сабырлығын Оның айтқанындай ҳүким етпейтуғынының дәлили деп биледи. Әлбетте, буннан олардың жыланның даўысын тыңлағаны анық: «Қудай ҳақыйқатында да айтты ма?» ҳәм «Сизлер әлбетте өлмейсиз» (Жар. 3:1, 4).
Қудайдың олардың ҳүрметсизлигине жуўабы: «Бирақ Ол олардың үйлерин жақсы нәрселер менен толтырды». Қудай жақсы ҳәм жақсылық ислейди (Забур 119:68). Бирақ Оның сабырлығы ҳәм шыдамлылығының ўақты (2 Пет. 3:9) ақырына жетти, ҳәм ескертилгендей, топан суў келди. Бүгин әтирапқа қарағанымызда, биз адамларда дәл сол көзқарасларды көремиз. Иса Мәсих Өзиниң екинши келиўинен алдын Нухтың күнлериндей болады деди (Мат. 24:37).
