Dáwirlerdiń Qayası, men ushın jarılǵan,
Ózińde jasırınayım men;
Suw hám qan bolsın,
Jırılǵan qabıǵıńnan aqqan,
Gúnanıń eki emi bolsın,
Meni onıń ayıbınan hám kúshinen qutqar.
Qollarım menen islegen miynetlerim
Nızamıńdıń talapların orınlay almaydı;
Qızǵınlıǵım tınımsız bolsa da,
Kóz jaslarım máńgi aqsa da,
Barlıǵı gúna ushın tólem bolmaydı;
Sen qutqarıwıń kerek, hám Sen jalǵız.
Qolımda hesh nárse alıp kelmeymen,
Tek ǵana Krestıńe jabısaman;
Jalańash, kiyim ushın Saǵan kelemen;
Ájiz, Saǵan meyirim ushın qarayman;
Nájis, bulaqqa ushaman,
Meni juw, Qutqarǵısh, yamasa ólemen!
Bul ótip ketetuǵın demimdi alıp turǵanımda,
Kózlerim ólimde jumılǵanda,
Bilinbeytuǵın dúnyalarǵa kóterilgenimde,
Senı húkim taxtıńda kórgenimde,
Dáwirlerdiń Qayası, men ushın jarılǵan,
Ózińde jasırınayım men. —Avgust M. Toplady (1740–1778)
