Серия– Октябрь 2023 –Нығмет ҳәм Ҳақыйқат Журналы
Муқаддес Китаптың Қаҳарманлары
Ески Ўәсияттан Жыйнақлар,7-бөлим
Муса Қудайдың Қасынан Орын Табады
Мине, Менде бир орын бар, сен сол тас үстинде турасаң. — Шығыў 33:21 NKJV
Қудайға Жақын Орын
Бүгинги күнде адамлардың бир-бирине ўақты азайып баратырғандай көринеди. Көбинесе балалар ямаса туўылмаған балалар керек емес, жаслар жәмийетте өз орнын табыўда қыйыншылықларға дус келеди, ҳәм кексе адамлардың саны артып баратырған қыйын жағдайларда жасап атыр. Бизге мына сөзлер есимизди түсиреди: «Оларға қонақханада орын жоқ еди» (Лука 2:7). Бул бундай болмаўы керек болса да, ҳәтте биз исениўшилер де сол бир надурыс мүнәсибетти көрсетиўимиз ҳәм балаларға, жасларға ямаса кекселерге дүньялық жол менен ҳәрекет етиўимиз мүмкин. Сонлықтан биз өзимизден басқа исениўшилер ушын өмиримизде шынында да орын бар ма, жоқ па деп сораўымыз керек. Қудайдың Сөзи бизге «бир-бириңизди қабыл етиң, негизи Ийса Мәсих те бизди қабыл етти, Қудайдың даңқы ушын» (Рим. 15:7) деп үйретеди.
Қудайдың биз ушын орны бар екенин билиў үлкен нығмет. Қудай Мусаның буны билиўин шынында да қәледи, оған айтып: «Мине, Менде бир орын бар» (Шығ. 33:21 KJV). Қудайдың алдында тынышлық ҳәм үнсизлик, қәўиплерден қорғаныў ҳәм мәңги қәўипсизлик бар. Қандайдыр бир мәниде азап болыўы мүмкин болса да, Оған жақын болғанымызда ҳеш қандай жаманлық бизге шынында да зыян жеткизе алмайды. Тәбийғый адам Қудайдың қасындағы бул орынды билмейди, өйткени ол Оған арқасын бурып, Оның алдынан кеткен.
Көзлеримиз ашылыўы керек, сонда биз бул орынды көремиз, бул тек исеним арқалы мүмкин; руўхый түсинигимиз жарықланыўы керек. Сонда биз Қудайдың гүнакарлар ушын ислеген үлкен ислерин түсинемиз, бизди қутқарыў ҳәм Өз алдына алып келиў ушын, ҳәм биз Қудайдың Өзине пана табамыз (Ефес. 1:18, 4:18-ди қарастырың).
Әсирлердиң Қаясы
Қудайдың биз ушын бул қәўипсиз орынды таярлағаны таңқаларлық ой. Биздиң буған ҳеш қандай ҳақымыз жоқ еди, өйткени биз ашыў балалары едик ҳәм Қудайдың муқаддес алдына келе алмас едик. Қудай Өзине жақын бул орынды қалай таярлады? Ол буны Ийса Мәсихтиң Голгофа крестиндеги тамамланған исинде беккем тийкарды қойыў арқалы иследи. Бул бизге, исеним арқалы, Оның алдында турыўға имканият береди.
Қудайға жақын орнымыз Мәсих тәрепинен таярланған. Бул дәл биздиң ашылыўшы аятымыздың екинши бөлиминде типте көргенимиз: «Сен тас үстинде турасаң» (Шығ. 33:21 NKJV). Мусаға тас үстинде орын көрсеткени сыяқлы, биз де Мәсихте, әсирлердиң Қаясында беккем тийкар таптық. Ол өлимли адамға – топырақ балаларына беккем жер усынатуғын Қая. Мәсих – биздиң исенимимиз жеке ҳәм жәмәәтлик түрде қурылатуғын Бирден-бир, өйткени тири Қудайдың Шіркеўи бул таңланған Тас үстине қурылған. Биз Оған исеним менен келгенимизде, жаңа ҳәм бузылмайтуғын өмир аламыз, ҳәм тири таслар сыяқлы биз бирге руўхый үй болып қурылып атырмыз (Мат. 16:16-18, 21:42; Ефес. 2:20-22; 1 Пет. 2:4-6). Тас Муса ушын жалғыз қәўипсиз орын еди, әйтпесе ол Қудайдың даңқы тәрепинен жутылып кетер еди.
Муқаддес Жазыў бизге Қудай ҳаққында Қая сыпатында әҳмийетли сабақларды үйретеди. Екинши Нызам 32-де Муса Қудай ҳаққында Өз халқының Қаясы сыпатында қайта-қайта айтты: Ол олардың қутқарыў Қаясы, оларды туўдырған ҳәм оларға ата болған Қая еди (4,15,18,30-31-аятлар). Бул сүўрет Забурда да көп қолланылады. Қудай Дәўит исенген ҳәм оны қутқарыў Қудайы сыпатында мақтаған Қая еди (Заб. 18:2,31,46). Дәўит Онда қыйыншылық ўақытларында қәўипсиз орын тапты: «Ол мени Өз шатырының жасырын жеринде жасырады; Ол мени бийик тас үстине қояды» (27:5). Забур 31:2-3, 40:2 ҳәм 61:2-4 те тас үстиндеги бул пана орын ҳаққында айтады.
Бул аятлардың бәри Қудайды Қая сыпатында айтып атырғаны анық, онда Дәўит қәўипсизлик ҳәм тынышлық тапты. Жаңа Ўәсият исениўшиси сол бир орынды ийелейди. Мәсихшилер сыпатында биз Ийса Мәсих арқалы Қудайда тынышлық табамыз. Биздиң мәңги қәўипсизлигимиз Мәсихтиң тамамланған исине тийкарланған, ҳәм Мәсих сондай-ақ Шіркеў ҳәзир қурылып атырған Қая.
Қаяның Жарығында
Бирақ бул жерде тоқтап қалмайды, өйткени Мусаға тек ғана тас үстинде емес, ҳәтте тастың ишинде де орын берилди. Қудай Мусаға айтты: «Сонда Мениң даңқым өтип баратырғанда, Мен сени тастың жарығына қояман, ҳәм Мен өтип баратырғанда сени Өз қолым менен жабаман» (Шығ. 33:22). Қудай Мусаны тастың жарығына қойды ҳәм оны Өз қолы менен жапты. Бул биздиң «Мәсихтеги» орнымыздың әжайып сүўрети, ҳәм бул орынды бизге Қудай береди (1 Кор. 1:30-31; 2 Кор. 1:21-22).
Исениўшилер сыпатында биз енди биринши адам, Адамда көрилмеймиз. Муса тастың жарығына қойылғаны сыяқлы, биз де Мәсих пенен бирлескенбиз. Усылайынша биз Қудайдың алдында толық қәўипсизлик орнын таптық. Буллардың бәри Қудайдың иси – «Мен сени жарыққа қояман» (Шығ. 33:22). Павлус айтты: «Рақымға бай Қудай, бизди сүйген үлкен сүйиўи себепли … бизди Мәсих пенен бирге тирилтти (нығмет арқалы сиз қутқарылдыңыз), ҳәм бизди бирге көтерди, ҳәм бизди Мәсих Ийсада аспан орынларында бирге отырғызды … нығмет арқалы сиз исеним арқалы қутқарылдыңыз … бул Қудайдың саўғасы … Өйткени биз Оның қол өнеримиз, жақсы ислер ушын Мәсих Ийсада жаратылғанбыз» (Ефес. 2:4-6,8,10). Бул Оның Мәсихте ашылған еркин ҳәм суверен нығмети.
Мен сондай-ақ жарылған тастың тек ғана пана ҳәм қәўипсизлик бермегенин, сондай-ақ шөл арқалы саяхат еткенде Қудайдың халқын суў менен тәмийинлегенин де атап өтпекшимен (Шығ. 17:6; Сан. 20:7-11). Исрайыллылар «оларға ерген руўхый Қаядан ишти, ҳәм сол Қая Мәсих еди» (1 Кор. 10:4). Олардың шөлин қандырыў ушын тастан суў дәрьясы ағып шықты. Бул Руўхтың жоқарыдан төккен тири суў ағымларының типик үлгиси (Ишая 44:3). Мәсих – Қудайдың ҳүкиминиң таяғы менен урылған Қая. Оның азап-қайғылары ҳәм Оның гүнаны жуўыўшы өлими бизге нығметтиң таўсылмас булағын ашты (Юхан. 4:10-14, 7:37-39; Ҳаў. 2:17-18; 1 Кор. 12:13).
Илаҳий Жасаў Орны
Шығыў 33:21-диң әҳмийетли сабағы – Қудайдың алдында пана орыны бар, Қудайға жақын орын. Бул Қудай тәрепинен усы мақсет ушын берилген орын. Бул аяттағы «орын» деген ибраний сөз Ески Ўәсиятта өте кең таралған. Екинши Нызам китабында ол Исрайылдың Ўәде етилген Жерде Ийсаны излеўи керек болған сыйыныў орнын белгилеў ушын қолланылады. Ийса таңлайтуғын бул жерде халық Оны менен ушырасыўға келеди ҳәм Оның алдында қуўанады. Бизде де Қудай берген ушырасыў орны бар, өйткени Оның қәлеўи – биз Оның сүйкли Улының әтирапында ушырасыўымыз керек. Мәсих – биздиң сыйыныўымыздың орайы, ҳәм биз Оның арқалы Қудайға келемиз, Атаны руўхта ҳәм ҳақыйқатта сыйынамыз ҳәм Оның алдында қуўанамыз.
Мәсихшилер сыпатында бизде Қудайдың бизге Өз даңқында орын беретуғын нығметли үмити де бар (Рим. 5:2; 1 Сал. 2:12). Қудай биз ушын Өзине жақын орын таярлаған. Ол бизди «дүньяның тийкарынан алдын [ҳәм] … Ийса Мәсих арқалы Өзине уллыққа қабыл етиўге алдыннан белгилеген» (Ефес. 1:4-6). Мәсих бул орынды Өз қутқарыў иси арқалы биз ушын алды. Ол биздиң аспан баслығымыз ҳәм даңқтағы Ўәкилимиз, өйткени Қудай бизди Сүйклиде қабыл етти. Бул биздиң Мәсихтеги ҳәзирги орнымыз, исеним арқалы әмелге асырылған.
Келешектеги даңқ ҳаққында ойлағанымызда, биз сондай-ақ Ийса Мәсихтиң Атаның үйинде биз ушын таярлаған орны ҳаққында да ойлаймыз. Сол аспан үйинде «көп қабатлы үйлер» бар, Ол Өз шәкиртлерине Юханна 14:2-де айтқанындай. Ол жердеги исин тамамлағанда, Ол Атаға қайтып барды. Усылайынша, Ол биз ушын аспанға жол ашты ҳәм ўәде етти: «Егер Мен барып сиз ушын орын таярласам, Мен қайтып келемен ҳәм сизди Өзиме қабыл етемен; сонда Мен қай жерде болсам, сиз де сол жерде боласыз» (3-аят).
«Мине, Менде бир орын бар» – бул сөзлердиң көлеми қаншалық кең! Олар биздиң Мәсихтеги Қудай алдындағы орнымыз ҳаққында айтады, толық қәўипсизлик ҳәм тынышлық орны. Сондай-ақ, олар биздиң жердеги Қудайдың алдындағы орнымыз ҳаққында айтады, Ол Өз атын жасаўды таңлаған жасаў орны. Ақырында, олар биздиң аспан үмитимизди билдиреди: Атаның үйинде биз ушын орын таярланған, онда биз мәңги тынышлықтан баҳра аламыз.
Хьюго Бутер тәрепинен (бейимлестирилген)
Әсирлердиң Қаясы, мен ушын жарылған,
Нығмет мени Сенде қәўипсиз жасырды,Суў ҳәм қан қай жерде,Сениң жарылған қабырғаңнан аққан,Гүнаның еки есе емлеўи,
Оның айыбынан ҳәм күшинен тазалаў.—Августус Топлади (1740–1778)
Келеси айда бул серияның 8-бөлимин излең.