Жақсы Хабар – 2016-жыл ноябрь – Ырыс ҳәм Ҳақыйқат Журналы
Орнына Өлиў...
Ески Ўәсият бойлап, ҳәр бир қурбанлық орны ҳәм қурбанлық ушын сойылған ҳәр бир ҳайўан Қудайдың сүйкли Улына ишара етти; бир күни Оның жерге келип, сол қорқынышлы хашта азап шегип өлиўине.
Сол дәўирлерде, Қудайдың жасаў орны, шатырдан тысқарыда, адам бундай сөйлесиўди еситип қалыўы мүмкин еди:
«Сиз қурбанлық ушын ҳайўан алып келгениңизди байқадым!» деди руўханий қойлы Исрайыл адамына.
«Ҳаў, мен буны ислеўим керек екенин билдим. Бирақ сол ҳайўан шынында да өлиўи керек пе?»
«Әлбетте, өйткени қан төгилмесе, кеширим мүмкин емес» (Евр. 9:22).
«Бирақ бул ҳайўан гүнасыз! Ҳәм мениң балаларым оны қатты жақсы көреди. Бул қой ҳеш қандай жаманлық ислемеди.»
«Мәселе сонда. Гүнакар адам ҳеш қашан басқа гүнакар адамның орнын баса алмайды. Сиз гүнаңыз арқалы өмириңизди жоғалттыңыз. Енди сиз өлиўиңиз керек, ямаса гүнасыз биреў сиздиң орныңызға өлиўи керек. Қолыңызды бул қозының басына қойың; өйткени буны ислеў арқалы сиз өзиңиздиң гүнакар екениңизди, ал қозының гүнасыз екенин мойынлайсыз. Қудай бул ҳәрекетти сиздиң қурбанлық ушын қозы менен бирлесиўиңиз деп биледи. Сиздиң гүнаңыз қозыға өтеди. Қозы өлгенде, сиз қозы бурын қандай гүнасыз болса, сондай еркин ҳәм гүнасыз боласыз.»
Адам үнсиз ғана қолын қозының басына қойды. Әли бир неше таярлықлар бар еди... пышақ... соңынан, қозының қаны шөл қумларына ақты. Бул қорқынышлы көринис еди. Бирақ, адам терең дем алып, көзлерин бир сәт аспанға көтергенде, үлкен жүк ийинлеринен түскендей сезди. Қозы оның орнына өлди; «ҳәм оған кешириледи» (Леб. 4:20 KJV). «О, Қудай, Саған шүкир.»
Сиз ҳаққында не айтасыз? Сиз ҳеш қашан хашқа усылай ойлар менен жақынласқансыз ба? Ол – Муқаддес, Гүнасыз – сүўретлеп болмайтуғын азап шекти. Ол өлди. Бул Мәсихтиң орынбасар сыпатындағы азабы еди. Бирақ Ол ким ушын өлди?
Ҳәмме адамлар ушын емес. Мыңлаған адамлар хашқа бийпәрўа. Олар тек ғана жасаўды даўам етеди – я гүнакар ҳәрекетлерде, ямаса өте ҳүрметли түрде, бирақ соған қарамастан, олар ушын өлген Биреўсиз – олар өлгенше ҳәм мәңгиликке жоғалғанша. Басқалар қараған, таң қалған ҳәм тәсирленген, бирақ олар ҳеш қашан Қудайға биздиң гүрриңимиздеги сол Исрайыллық келгендей келмеген: гүнакарлар сыпатында.
Мәсих қолыны қозыға – Қудайдың Қозысына – қойған ҳәмме ушын өлди. Сиз де буны ислеўиңиз мүмкин. Сиз буны қолыңызды бүгип, хашта асылып турған Оған ақырын ғана айтып ислеўиңиз мүмкин: «Мен гүна иследим, мен хашқа ылайықпан. Ийем Ийса, Сиз мениң орныма өлдиңиз бе?»
Ҳәм соңынан – соңынан сиз сол бүгилген қолларыңызды аспанға көтерип айтыўыңыз мүмкин: «Қудай, Әке, Саған шүкир, Саған исенемен, Улыңның хашта орынлаған исине исенемен. Саған шүкир, Ийем Ийса.»
Сол сәтте, Қудай Мәсихтиң қаны арқалы сиздиң барлық гүнаңызды шешти. Сиз еркинсиз, мәңгиликке еркинсиз! Биз сизге көбирек айта аламыз.
Хашта мен мәңги мақтанаман, Нызам мени айыплай ала ма? Ҳеш қашан! Мәсих мен ушын қарғыс болды. Мәсих мен ушын Голготада өлди, Гүнадан да, өлимнен де мен еркинмен, Мәсих мен ушын өмир сатып алды!
Дж. Роудың «Алтын Үй» китабынан алынған, Believers Bookshelf Canada тәрепинен бейимлестирилген.
