Қудай барлық жақсы саўғаларды береди: Шүкиршилик ҳаққында ойланыў

БУЛ РАХМЕТ АЙТЫЎ КҮНИНДЕ ЕСТЕ ТУТЫҢ*Қудай тәмийинлейди*Алданып қалмаң... «Ҳәр бир жақсы ҳәм кәмил саўға жоқарыдан, Нурлар Әкесинен келеди». Жак. 1:16-17*Рахмет айтыў күни бизге имканият береди*биздиң тәмийинлеўшимиздиң дерегин таныўға. Биз ақыл ҳәм физикалық қәбилетлеримизди қолланып өз үлесимизди атқарсақ та, шийки затлар илаҳий дерек, аспандағы Әкемиз тәрепинен жаратылған ҳәм тәмийинленген. Мен сизге есапшылықтың пайдалары ҳаққында сөйлесип атырған әке ҳәм бала ҳаққында бир әңгиме айтып берейин. Аўқаттан кейинги әдетлери бойынша, Хосе ҳәм Санчо жақын жердеги диванға барып, сөйлесиўлерин даўам еттирди. «Сиздиң бизнесиңиздиң таза қунлығы қанша?» – деп сорады Санчо әкесинен, бир неше дүканы бар табыслы азық-аўқат сатыўшыдан. Хосе бир саат ойланып, соң жуўап берди: «Мен шынында да билмеймен, балам». «Исенип болмайды! Әке, сиз мен есимде қалғаннан бери азық-аўқат бизнесиндесиз, бирақ бизнесиңиздиң таза қунлығын билмейсиз». «Санчо, мен сениң позицияңды түсинемен», – деп жуўап берди әке. «Сен жаңа ғана есапшылық дәрежесин алдың. Ҳәм курсларыңда сен активлер, капитал ҳәм миннетлемелер ҳаққында көп нәрсе үйрендиң. Ҳәм сен бул нәрселер ҳаққында билгиң келеди. Маған келетуғын болсақ, маған керек емес. Билесең бе, балам? Бул үйде, гаражда ҳәм азық-аўқат дүканында көрген ҳәр бир нәрсе активлер». «Неге олай, әке?» – деп жуўап берди Санчо. **Хосе өз өмириниң қысқаша тарийхын айтып баслады. «Мен Америкаға келгенимде тек ғана 10 жаста едим. Қалтамда бир неше тийиннен басқа, менде қосымша көйлек, бир шалбар ҳәм ески аяқ кийим бар еди. Әкем жақын жердеги фабрикада жумыс тапты ҳәм аз ғана айлық алып келди. Анам үйде қалып, маған, ағаң Францискоға ҳәм апаң Матильдаға қарады. Қыйын өмир еди. Бирақ сол қыйыншылық жыллары мени тоқтатпады. Шынында да, олар маған жарқын келешек бар екенин билип, алға умтылыўға қатты белсендилик берди. Сол жыллар маған тырысқанлықты, мийнеттиң қәдирин ҳәм табылған долларлардың қәдирин үйретти. Мен үнемшилликти, жыйнаўды ҳәм келешекти режелестириўди үйрендим. «Ата-анамның көп қурбанлықлары менен», – деп даўам етти Хосе, «мен шыдамлылық көрсеттим ҳәм орта мектепти питкердим. Соңынан мен колледжге барып, бир неше курс оқыдым, бирақ анамға үйде жәрдем керек болғанлықтан еки жылдан кейин таслап кетиўге мәжбүр болдым. Көрсеңиз, анамның үйде кишкене бизнеси бар еди, онда ол ҳәр түрли үй буйымларын сатып ҳәм сатыў арқалы бир неше доллар табар еди. Сиз оны кишкене дүкан деп атаўыңыз мүмкин. Оған жәрдем беретуғын адам керек еди. Мен тез үйрендим. Азық-аўқат дүканы өсти. Ҳәм әкем менен анам мениң үлкен жуўапкершиликке таяр екенимди көргенде, олар маған пүткил азық-аўқат бизнесин басқарыўға рухсат берди. «Сол себепли мен сиз көрген барлық нәрселер активлер деп айтаман. Қателеспең, булардың бәри Қудайдан келген берекетлер. Ол маған көп берекет берди. Ҳәм мен бул берекетлердиң дереги болған Оған шүкирмен. Маған тек ғана тизе бүгип, дуўа етип ҳәм шүкиршилик етиў керек. Себеби булардың бәри жоқарыдан келген саўғалар». Сол Рахмет айтыў күни диванда Санчо әкесиниң даналығын жақсы түсинди – сол есапшылық қағазларынан тысқары, биз есаплайтуғын нәрселерди тәмийинлейтуғын Қудай бар. Бул әңгимеден бизде болған ҳәр қандай табыс Қудайдан келген берекет екенлиги ҳаққында үзликсиз ойланыў келип шықты. Қудай көбинесе қыйыншылықлар ҳәм машақатлар арқалы биздиң минезимизди қәлиплестириўге ҳәм тосқынлықларды жеңиўге таярлаўға рухсат береди. Биз Оған тийисли болғанымызда, алда жарқын келешек, үмит бар екенин билип алға умтыла аламыз: «Берекетли ол... кимдиң үмити Ходайы Қудайға» (Зәб. 146:5). Қудайға өмириңизде жумыс ислеўге рухсат бериң: Ол сиздиң минезиңизди раўажландырады ҳәм сизге берекет береди. Ҳәм өзиңизде шүкиршилик ететуғын жүректи раўажландырыўға қарар етиң. *АВТОР ҲАҚҚЫНДА: Хоселито Н. Виллеро Филиппинде туўылған ҳәм өскен. Ҳәзир ол Калифорния штатының Эль-Сентро қаласында әйели ҳәм төрт баласы менен жасап, денсаўлықты сақлаў тараўында жумыс ислейди. Ол Imperial Valley Weekly журналына тез-тез мақалалар жазып турады, бул мақала сол жерден алынған.