Жазған: Е.С.Н.
«Ким Мениң артымнан жүрмекши болса, өзин бийкарласын, ҳәр күни крестин көтерип, Мениң артымнан жүрсин» (Лука 9:23).
«Ким крестин көтермей, Мениң артымнан жүрмесе, Маған ылайық емес» (Матфей 10:38).
«Ким крестин көтермей, Мениң артымнан жүрмесе, Мениң шәкиртим бола алмайды» (Лука 14:27).
«Ким Маған хызмет етсе, Мениң артымнан жүрсин» (Юханна 12:26).
Бизлердиң айырымларымыз буны қаншелли аз билемиз, бирақ егер жүреклеримиз ҳақыйқатында да Христосқа байланған болса, әлбетте, Ол бизлердиң алдымызға қойған жолдан артқа шегинбеўимиз керек. Бул жерде жоғалтыў болса да, турақлы ҳәм мәңгилик нәрседе пайданы аңлатады. Бул жол басшылық еткен Оған жақынлықты, бизлер ушырасатуғын қыйыншылықларда Оның қолының саналы түрде қоллап-қуўатлаўын аңлатады; ҳәм биз тәбийғый түрде қыйыншылықтан қашамыз ҳәм келешектен қорқамыз, бирақ егер биз сынақ ўақтында Оның қәўендерлигине ийе болыўдың не екенин қандай да бир дәрежеде дәлеллеген болсақ, онда биз онсыз болмас едик.
Ийе Ийса Масихтиң өлиминиң тек ғана оның гүналары ушын емес, бәлки бул ҳәзирги жаман дүньядан азат етиў ушын нени аңлататуғынын түсинген адам ушын бул дүнья «өлим көлеңкесиниң сайы» болады: Оның өлиминиң терең, қара көлеңкеси дүньяның барлық нәрсеси ҳәм жүреклеримизди өзине тарта алатуғын барлық нәрсе үстинде жатады; сонда да ол қуўаныш пенен былай деп айта алады: «Мен ҳеш қандай жаманлықтан қорықпайман, Себеби Сен мениң бененсең; Сениң таяғың ҳәм ҳасаң мени жубатады».
Крест — өлимди аңлатады — мен тәнниң өлимин емес, бәлки биздиң еркимиз ислейтуғын барлық нәрсеге өлимди аңлатаман — ҳәм биз буған өз күшимиз бенен бара алмаймыз; керсинше, бул бизде ҳеш қандай күш жоқ екенин аңлатады. Биз ислей алатуғын барлық нәрсе — Оның қолына әпиўайы балалық исеним менен қолымызды қойып, Оның тирилиш даңқында болған жеринде Оған қараў. Биз Оны қаншелли көп билсек, әлбетте, Оның сүйиспеншилигине жағдайларымызға, барлық нәрсеге қаншелли көп исене аламыз. Биз кейде Оған толық ериўдиң ақыбетлеринен қорқамыз, бирақ биз Оның сүйиспеншилик жүрегине биз ушын ең жақсысын ислеўге исениўимиз керек ҳәм Оның бизди көтере алатуғынымыздан артық сынаққа ушыратпайтуғынына исенимиз болыўы керек.
О, биз Оған екинши орын бермейик; Ол биринши ҳәм барлық нәрсе болсын. Биз Оныкымыз, Ол ушын бул жерде қалдырылғанбыз. Биз Оны ҳүрметсизлемеўимиз ҳәм суўыққанлығымыз ҳәм жарым жүреклилигимиз ҳәм дүньягөйлигимиз бенен Оның жүрегин қайғыртпаўымыз керек, бәлки биз өзимиз тийисли болған, бизди соншелли кемис сүйетуғын ҳәм бизди сүйиспеншилик байламлары менен тартқысы келетуғын Оған ылайық жүриўге умтылыўымыз керек.
О, биз Оның сүйиспеншилик даўысын жаңадан еситсек еди: «Сен Мениң артымнан жүр»!
Ийе бул санды қоллансын ***