СОРАЎ: Қудай мени гүнакар тәбият пенен жаратты ма?
ЖУЎАП: Бул сораўға әпиўайы «Жоқ» деп жуўап бериў мүмкин болса да, бул мәселеге тереңирек кирисиў жақсы болар еди. Сораў бериўши бир неше сораў берген, биз оларды бир сораўға жыйнадық.
Баслаў ушын, Мухаддес Китап илимниң майда-шүйделеринен гөре, мораллық мәселелерди қарастыратуғын китап екенлигин есимизге салыўымыз керек. Биз илим ҳәм технология жүдә әҳмийетли болған дәўирде жасап атырмыз. Бирақ биз көп ўақыт «қалай» деген сораўларды берсек те, Мухаддес Китап көбинесе «не ушын» деген сораўларға итибар қаратады. Мухаддес Китап үйрететуғын барлық нәрседе толық дәл, бирақ биз Мухаддес Китап илим тараўларына тийгенде, ол PhD илимпазының терминологиясынан гөре, қарапайым адамның терминологиясын қолланғанын умытпаўымыз керек. Адамзат билиминиң көпшилик оқыўлықларынан айырмашылығы, Мухаддес Китап еш қашан ескирмейди ҳәм сонлықтан ҳәр бир неше жылда қайта жазылыўына туўра келмейди.
Жаратылыс 1-бапта жаратылыс ҳаққындағы баянды толық баянлағаннан кейин, Қудай бизге Өзиниң «жаратқан барлық нәрсесин көргенин ҳәм ол жүдә жақсы болғанын» айтады (Жар. 1:31). Бул билдириў Қудай адамды гүнакар тәбият пенен жаратты деген ҳәр қандай пикирди бийкарлайды. Мухаддес Жазыў Қудайдың жаманлықтың авторы емес екенлигин анық көрсетеди. Биз Жаратылыс 3-бапта биринши ата-бабаларымыздың жылан кейпиндеги Шайтанға қалай қулақ салғанын, Қудайға бойсынбағанын ҳәм сол себепли гүнакар болғанын билемиз. Олар физикалық жақтан дәрҳал өлмесе де, Қудай алдында руўхый жақтан «қылмыслар ҳәм гүналарда өлик» болды, бирақ оларда жүриўге толық қәбилетли еди (Ефес. 2:1-3).
Биз Жаратылыс 4-бапта Қудай бизге берген баянға өткенде, Адам ата ҳәм Ҳаўа анадан туўылған биринши уллардың гүнакар адамлар болғанын көремиз. Қабылдың гүнасы ашық ҳәм қарсылықлы түрде көринип тур. Ҳабылдың да гүнакар болғаны оның исеним менен алып келген қурбанлығы – қурбанлыққа шалыныўы керек болған бийгүна ҳайўан арқалы дәлилленеди. Қабылдың гүнакарлығы оның әўладларында қайталанады ҳәм раўажланады. Бирақ 5-бапқа өткенде, биз «Адам ... өз уқсаслығында, өз сүўрети бойынша ул туўды» деп оқыймыз (3-аят). Бул бапта қайта-қайта «ҳәм ол өлди» деген қайғылы сөзди еситемиз. «Гүнаның мийнети өлим», Римлилерге 6:23 бизге анық айтады.
Солай етип, биздиң гүнакар тәбиятларымыз ата-аналарымыздан бизге өтеди, себеби Забур 51:5 жоқарыдағыға қосымша етип: «Анам мени гүнада бойына алды» дейди. Әюп сораў қояды: «Ким таза нәрсени напақ нәрседен шығара алады?» ҳәм дәрҳал оған «Ҳеш ким!» деген сөзлер менен жуўап береди (Әюп 14:4). Мухаддес Жазыў генлерди айтпайды, сондай-ақ бизге тәбиятымыздың қалай өтетуғынын илимий тилде айтпайды. Ол бул тәбият ушын ата-аналарымыздың жуўапкершилигин анық көрсетеди; ол еш қашан буның ушын Қудайды айыпламайды. Басқа бир байланыста елши Паўыл Галатиялықларға былай деп жазады: «Алданып қалмаңлар, Қудай мазақ етилмейди: себеби адам не ексе, соны орады. Себеби ким өз тәнесине ексе, тәнеден шорлық орады» (Гал. 6:7-8).
Қудай ҳақыйқатында да «руўхлардың Атасы» (Евр. 12:9). Мухаддес Жазыўда «ата» сөзи көп ўақыт дерек, автор ямаса дөретиўши мәнисинде қолланылады. Ол еш қашан гүнаның ямаса жаманлықтың авторы деп айтылмайды. Бирақ Ишая 45:6-7 (JND) де Ол Өзи ҳаққында былай дейди: «Мен Жаҳўаман, ҳеш ким жоқ; жарықты жаратып, қараңғылықты дөретемен, тынышлықты орнатып, жаманлықты дөретемен: Мен, Жаҳўа, барлық нәрселерди ислеймен». Жаңа Король Жеймс Версиясы «жаманлық» сөзин «апат» деп аўдарады, ҳәм Скофилдтиң бул сөз ҳаққындағы ескертпеси бизге мынаны айтады: «Ибраний сөз ра (көп ўақыт «жаманлық» деп аўдарылады) мәнилериниң бири қыйыншылық ямаса апат идеясын билдиреди, ҳәм ол бул жерде анық солай қолланылған. Қудай ҳәр бир себептиң өз ақыбети болыўын, ҳәм гүнаның ақыбети апат ямаса ҳәтте жойылыў болыўын буйырған». Солай етип, Қудай ҳәр бир себептиң өз ақыбети болыўын, ҳәм гүнаның ақыбети апат ямаса ҳәтте жойылыў болыўын буйырған болса да, биз өзимиз келтирип шығарған машқалалар ушын Қудайды айыплай алмаймыз, сондай-ақ Қудайдың олардың ақыбетлерин қалай пайда ететуғынын түсиндире алмаймыз. Қудайға Оның соншалық еркин усынатуғын нәрсеси ушын шүкир: «Қудайдың саўғасы – Ийемиз Ийса Мәсихте мәңгилик өмир» (Рим. 6:23).
Жуўап берген: Евгений П. Веддер, киши.