"Барлық қайғыларыңды Оған арт — өйткені Ол сендерге қамқор болады." (1 Петір 5:7)
Мәсіхшінің өмірі қайғы-қасірет пен жұбаныштан тұрады.
Қайғы жерден туындайды — жұбаныш Көктен келеді;
қайғы оның күнәкар екенін дәлелдейді — қасиетті жұбаныш оның сенуші екенін дәлелдейді;
қайғы әртүрлі жақтан келеді — шынайы жұбаныш тек бір жерден келеді;
қайғы табиғи түрде келеді — бірақ жұбаныш табиғаттан тыс келеді.
Бізде қайғы болатыны анық — бірақ бізде жұбаныш бола ма? Бұл Құдайдың рақымына байланысты — ол оны береді; және біздің сенімімізге байланысты — ол оны қабылдайды.
Қайғы-қасіретті Құдайымызға артуымыз керек, әйтпесе олар біз үшін тым ауыр жүк болады — олар бізді күйзеліске ұшыратады, шатастырады және бақытсыз етеді! Бірақ міне, біздің жұбанышымыз — бізде әрқашан бізге қамқор болатын Біреу бар; және барлық басқалардың ішінен — біз оның осылай істеуін қалаймыз: "ЖАРАТҚАН ИЕ саған қамқор болады!"
