“Kaa-nɛ̀ɛ̀ yɛ̀ kɛ̀ɛ̀ nɛ̀ɛ̀-kɛ̀ɛ̀ nɛ̀ɛ̀-kɛ̀ɛ̀-nɛ̀ɛ̀ nɛ̀ɛ̀ nɛ̀ɛ̀-kɛ̀ɛ̀-nɛ̀ɛ̀-kɛ̀ɛ̀?”
Julai/Ogus 2025 –Mbamba na Mbata Kalati ya Nsango
Kaa: Nini nde ntyi'i nka'a mimfufup mimbôk na mimfufup mimbî?
MBAMBA: A kpaa, ka'a kpa'a kpa'a kpa'a kpa'a kpa'a kpa'a: Whose standard are we going to use, God’s standard or man’s? A casual glance may not show us the difference, but in reality, the two are quite different, in fact, poles apart. Since people are creatures and God is God – holy, almighty, eternal, unchanging, our Creator to whom we must ultimately give account – let’s look first at His standard for what are good works and what are bad works.
Tɔ́ɔ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛ́ kɛ́ɛ́lɛ́-ɛNKJV). Nɛ́ Genesisi 2:15, Nwi a tɔɔŋɔ́ mɔɔŋɔ́ nɛ́ ɛ́lɔɔŋɔ́ ɛ́ ɛ́lɔɔŋɔ́ ɛ́ ɛ́lɔɔŋɔ́, a kɛɛlɛ́ mɔɔŋɔ́ ɛ́lɔɔŋɔ́ ɛ́lɔɔŋɔ́ “kɔɔlɛ na kɛɛlɛ́.” Bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́ bɛ́ɛ́
Mfiiti 3 mɔɔ, tɔɔ nkana ya mbwɛlɛɛMankind disobeying God and becoming sinful beings. The woman was deceived by the serpent and disobeyed God, eating of the forbidden fruit. She then gave some of it to her husband and he ate. Nowhere are we ever told that he was deceived. Rather, 1 Timothy 2:14 declares, “Adam was not deceived.” When their eyes were opened to their condition, they tried to cover it up. The bad works had begun, and one followed another in rapid succession. Disobedience to God is at the heart of bad works.
Fom dis biginin wi si se ivin wen wi rilaiz se wat wi don rong, wi olmos instinktivli du tingz wi tink gud bot dem simpul ad tu di bad wokz. Di uman sher som a di frut wid har hozban. Sherin kyan bi a gud ting, bot har sherin mek im disobei Gad. In Romianz 5, wi sin kom fram Adam, bikoz im sin diliberetli, laik im lov im waif ar at liis du wat shi want im fi du insted a obei Gad. Nou dat dem bin sin, dem du tingz tugeda: mek koverin fi demself wid fig liif, haid fram Gad, an put di bliem pan ada wan insted a konfes dem faalt wen Gad aks dem (Jen. 3:7-13). Du tingz tugeda kyan bi gud, bot yaso it neva gud; dem bin ad sin tu sin. Fi lov yu waif gud, bot fi lov har ar fi lisn tu har insted a obei Gad bad. Piipl maita waan put a gud minin pan wat Adam du, bot Gad kaal it sin. Obiidens tu Gad alwez gud, an disobiidens tu Im alwez bad.
Ọghẹnẹ kpebi-ẹjọ “avbe nọ a roro ẹnwan oghọ, gbe oghọ ẹnwan” (Ais. 5:20). Ọghẹnẹ roro-ọghọ ọghọ-ọghọ wọhọ oghọ eva Ẹdẹ-Ọghẹnẹ. Oghọ-ọghọ roro iruo avbe-ọghọ Daniẹl-ọghọ eva Daniẹl 3 wọhọ ọghọ-ọghọ kẹ uzi ovie, rekọ avbe roro Ọghẹnẹ nọ ovie roro-ọghọ avbe re avbe roro-ọghọ-ọghọ uzi nọ Ọghẹnẹ kẹ avbe-ọghọ eva Ẹkṣọdọs 20:1-6. Fikiere, roro ovie-ọghọ-ọghọ oghọ-ọghọ roro wọhọ ọghọ-ọghọ kẹ ovie-ọghọ-ọghọ, gbe oghọ-ọghọ kpebi-ẹjọ wọhọ ere: avbe-ọghọ roro “eva ọnọ-ọghọ nọ oghọ” (Dan. 3:21). Roro-ọghọ eva roro Ọghẹnẹ nọ roro oghọ-ọghọ oghọ-ọghọ kpebi-ẹjọ no oghọ-ọghọ, gbe oghọ-ọghọ roro-ọghọ re oghọ-ọghọ avbe-ọghọ, fikiere akpọ nana oghọ-ọghọ eva ọghọ-ọghọ kẹ Ọghẹnẹ, gbe Sẹtan oghọ-ọghọ ovie gbe ọghẹnẹ (Jọn 14:30; 2 Kọr. 4:4). Oghọ-ọghọ avbe-ọghọ iruo-ọghọ nọ oghọ eva Ẹdẹ-Ọghẹnẹ.
Mimbíá yáwɔ́lɔ́ mí Mbíáŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa. ŋaŋaŋa Salmo 51:5 David ŋaŋaŋa: “ŋaŋaŋa, ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa, ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa.” David ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa, “ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa; ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa, ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa” (58:3). Roma 1–3 ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa “ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa Yamba” (3:23). ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa, ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa. ŋaŋaŋa Kristo ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa “ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa, ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa; ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa, ŋaŋaŋa ŋaŋaŋa” (7:19).
Jesus was once asked by some people, “What shall we do, that we may work the works of God?” He answered, “This is the work of God, that you believe in Him whom He sent” (Jn. 6:28-29). This is what the Holy Spirit, working in the heart of an individual, seeks to lead him to do. No one is ever saved by his own good works. Salvation is by grace through faith, and even that is not of ourselves, for “it is the gift of God, not of works, lest anyone should boast” (Eph. 2:8-9).
IThe following is a translation from English to Kaa. The very next verse tells us, “We are His workmanship, created in Christ Jesus for good works, which God prepared beforehand that we should walk in them” (v.10). We see thus that good works are the normal product or outgrowth of salvation. They give evidence that one is truly saved. The epistle of James emphasizes this, pointing out “faith by itself, if it does not have works, is dead” (2:17). The apostle Paul wrote to his fellow-servant Titus: “This is a faithful saying, and these things I want you to affirm constantly, that those who have believed in God should be careful to maintain good works. These things are good and profitable to men” (Ti. 3:8). There are many, many passages in God’s Word that are in full support of this. Good works are a product of the new nature, which we received when we were saved. Peter in his second epistle told us that we have been made “partakers of the divine nature” (1:4), quite the contrast to what Isaiah says about us before we were saved: “All our righteousnesses are like filthy rags” (Isa. 64:6). Kaa Translation: Aŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋaŋ
Kaa-lo dii-kaa-nambiaŋa mibɔŋ na mibi, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛ́lɛ́ tɛ́ŋɛ́lɛ́, tɛ́ŋɛMɛ̀ndzɔŋma kpa ka nwa kpa; nke nwa le nwa-nwa, kpa OluwaKaa-ra looks at the heart” (1 Sam. 16:7). Thus, while we should confess our own bad works and wrong motives to the Lord, we have no business judging the motives of others. But 1 Thessalonians 5:22 tells us plainly, “Abstain from every form of evil.” May we seek the Lord’s help ever to live with a good conscience before Him and as a good example to others around us! Titus, who was working in Crete among people with a very bad reputation (Ti. 1:12), was told to be “in all things showing yourself to be a pattern of good works … that one who is an opponent may be ashamed, having nothing evil to say of you” (2:7-8).
— A yangele na Yujɛn P. Vɛdɛr, Mwana