Däwittiń ruwxïy täñırıqtıwı (1)

Däwittiń Quday haqqındaģı oyları súretlewlerinde anıq. Däwittke Qudayınan basqa heš närse bekkem häm isenimli emes edi. Quday köp qoyalardıń biri emes, yaki onıń eń jaqsı bes qorģawšılarınıń diziminde emes. Däwitt: “Ol įńį meniń qoyam,” häm “Ol meniń qorģawšım,” dep ayta alıwı mümkin edi. Biz köbinese Qudayģa isenemiz, biraq tek geybir närseler ushın; biz geybir jaģdaylarda Qudayģa múräjäät etemiz, biraq hämmesinde emes. Eger bizdiń isenimimizdiń bir grammı da Qudaydan basqa närsege yaki birewge bolsa, “Men qozģalmayman” dep anıq häm sadıqlıq penen ayta almaymız. Haqıyqıy isenimli Bolģan tek Quday įńį.

Däwitt sorawları bolģanda Qudayģa süyengen jalģız adam emes edi. Yahya shomıldırıwshıģa Rabbınıń jolın tayarlaw ushın ülken hürmet berildi, häm ol bunı īńtılıs häm sadıqlıq penen etti, biraq qamaqqa alınģanda, ol da geybir gümänlardı basıw ushın shäkirtlerin Rabbı Isa‒ģa geybir sorawlar beriw ushın jiberiwge mäjbür boldı (Mat. 11:3). Isanıń Yahyanıń sorawlarına juwap bergennen keyin, ol köpshilikke Yahya haqqında aytıwģa basladı: “Siz shölge neni köriw ushın shıqtıńız? Samal menen shayqalıp turģan qamıstı ma?” (Mat. 11:7).

Qudaydıń bul qulı turaqlı häm bekkem turģan adam retinde tanılģan edi, biraq shükirler bolsın, onıń isenimi özinde emes, al ol xızmet etken Qudayda edi; sonlıqtan sorawlar payda bolģanda, ol da ishine emes, al juwaplar ushın Quday Oģlına múräjäät etti.

Süzsiz, Quday waqıt ótken sayın köbirek isenimli bolmaydı—Ol özgermeydi—biraq biz Onıń kim ekenin häm Onıń märhametli jolların köbirek ürgenimiz sayın, Oģan bolģan isenimimiz artadı.

“Men Rabbını härdayım özimniń aldıma qoydım; sebebi Ol meniń oń qolımda, men qozģalmayman” (Zäb. 16:8).